Wolna encyklopedia

Élie Decazes
Élie, diuk de Decazes
Data urodzenia 28 września 1780
Data śmierci 24 października 1860
Premier Królestwa Francji
Okres urzędowania od 19 listopada 1819
do 20 lutego 1820
Poprzednik Jean-Joseph Dessolles
Następca Armand-Emmanuel du Plessis, książę Richelieu

Élie, diuk de Decazes (ur. 1780 w Saint-Martin-de-Laye - zm. 24 października 1860 w Decazeville), francuski polityk, premier w latach 1818-1820.

Syn wojskowego z departamentu Żyrondy, Élie Decazes studiował w szkole wojskowej w Vendôme od 1790 do 1799. Po skończeniu studiów wojskowych podjął studia prawnicze i po zawarciu małżeństwa z drugą córką hrabiego Muraire sędzią w trybunale cywilnym departamentu Sekwany w 1805. Następnie mianowany radcą Ludwika Bonapartego w 1807, a w 1811 adwokatem-radcą w sądzie apelacyjnym Paryża.

Bezpośrednio po upadku Napoleona Bonaparte zdeklarował się jako umiarkowany monarchista. Pozostał wierny Burbonom podczas Stu Dni, za co został wynagrodzony przez Ludwika XVIII stanowiskiem prefekta policji paryskiej 7 lipca 1815.

Restauracja

Za czasów restauracji stał się ulubionym politykiem Ludwika XVIII i przez kilka lat sprawował stanowiska ministerialne. Był liderem tak zwanych doktrynerów, którzy, jak mówiono, byli emanacją burżuazji, handlu i banków. W grudniu 1818 Ludwik XVIII mianował premierem i ministrem spraw zagranicznych markiza de Dessolles w miejsce księcia Richelieu. Dessolles był jednak figurantem, a faktyczną władzę sprawował Decazes. Taki stan utrzymał się przez rok, aż w końcu w listopadzie 1819 Decazes zastąpił Dessolles'a na stanowisku premiera.

Bibliografia

Źródło: „haslo,%C3%89lie_de_Decazes”