Wolna encyklopedia
| Artykuł wymaga poszerzenia. Zajrzyj na stronę dyskusji, by dowiedzieć się, czego brakuje i uzupełnij braki, jeśli to możliwe. |
| Éric Cantona | ||
| Imię i nazwisko | Éric Daniel Pierre Cantona | |
| Data i miejsce urodzenia |
24 maja 1966 Marsylia, Francja |
|
| Pseudonim | "Le Dieu" | |
| Pozycja | pomocnik / napastnik | |
| Kariera piłkarska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1983-88 1985-1986 1988-1991 1989 1989-1990 1991 1992 1992-1997 |
Auxerre → Martigues (wypoż.) Olympique Marsylia → Girondins Bordeaux (wypoż.) → Montpellier (wypoż.) Nîmes Leeds United Manchester United |
81 (23) 15 (4) 40 (13) 11 (6) 33 (10) 16 (2) 28 (9) 144 (64) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1987-1996 | 45 (20) | |
Éric Cantona (ur. 24 maja 1966 w Marsylii), były francuski piłkarz, występujący na pozycji ofensywnego pomocnika i napastnika.
Spis treści |
Kariera
W karierze seniorskiej rozegrał 368 meczów i strzelił 131 bramek. W latach 1992-1997 (z przerwami) był zawodnikiem Manchesteru United, w latach 1987-1995 występował w reprezentacji Francji, w której rozegrał 45 meczów i strzelił 20 goli.
Wśród sukcesów odniesionych z Manchester United były cztery tytuły mistrza Anglii – 1993, 1994, 1996, 1997. Został uznany piłkarzem roku 1996. Éric Cantona zwyciężył w plebiscycie na największego piłkarza w historii angielskiej Premiership, przeprowadzonym w 2005 roku imieniu sponsora ligi, banku Barclays, wśród ponad 26 tysięcy kibiców ze 170 krajów. Karierę zakończył w 1997, po czym został kapitanem, a następnie trenerem reprezentacji Francji w piłce plażowej.
Sukcesy
Olympique Marsylia
- zdobywca Mistrzostwa Francji (1989)
- zdobywca Pucharu Francji (1989)
Manchester United
- czterokrotny zdobywca Mistrzostwa Anglii (1993, 1994, 1996, 1997)
- dwukrotny zdobywca Pucharu Anglii (1994, 1996)
- czterokrotny zdobywca Tarczy Dobroczynności (1993, 1994, 1996, 1997)
- półfinalista Ligi Mistrzów (1997)
Reprezentacja Francji
- Udział w EURO 1992 z reprezentacją Francji (faza grupowa)
Indywidualnie
Manchester United
- PFA Players' Player of the year (1994)
- FWA Footballer of the year (1996)
- Najlepszy piłkarz stulecia (2001)
- Najlepszy piłkarz w historii Premiership (2005)
Ciekawostki
- 25 stycznia 1995 roku, w czasie meczu Premiership Crystal Palace - Manchester United, Éric kopnął kibica drużyny przeciwnej, za co został zawieszony do września tego samego roku. Otrzymał także karę 120 godzin robót publicznych (początkowo proponowano karę 2 tygodni więzienia)
Linki zewnętrzne
| Poprzednik Paul McGrath |
Piłkarz Roku PFA's 1994 |
Następca Alan Shearer |
| Poprzednik Jürgen Klinsmann |
Piłkarz Roku FWA 1996 |
Następca Gianfranco Zola |
| Poprzednik Steve Bruce |
Kapitan Manchesteru United 1996-1997 |
Następca Roy Keane |
| Poprzednik Jean-Pierre Papin |
Kapitan Reprezentacji Francji 1993-1996 |
Następca Didier Deschamps |
1 Martini • 2 Amoros • 3 Silvestre • 4 Petit • 5 Blanc • 6 Casoni • 7 Deschamps • 8 Sauzée • 9 Papin • 10 Fernández • 11 Perez • 12 Cocard • 13 Boli • 14 Durand • 15 Divert • 16 Vahirua • 17 Garde • 18 Cantona • 19 Rousset • 20 Angloma • Trener: Platini