Wolna encyklopedia
| Amadeo Carrizo | ||
| Imię i nazwisko | Amadeo Raúl Carrizo Larretape | |
| Data i miejsce urodzenia |
12 czerwca 1926 Rufino (Santa Fe), Argentyna |
|
| Pseudonim | Tarzán, Mano | |
| Pozycja | bramkarz | |
| Wzrost | 188 cm | |
| Masa ciała | 86 kg | |
| Kariera piłkarska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1945-1968 1969 1969 1970-1971 |
521 60 |
|
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1954-1964 | Argentyna | 20 |
Amadeo Raúl Carrizo Larretape (12 czerwca 1926) - piłkarz argentyński noszący przydomki Tarzán oraz Mano, bramkarz. Wzrost 188 cm, waga 86 kg.
Carrizo urodził się w Rufino, leżącym w prowincji Santa Fe. W pierwszej lidze argentyńskiej zadebiutował 6 maja 1945 w barwach River Plate Buenos Aires, w meczu, w którym jego zespół pokonał 2:1 Independiente Buenos Aires.
Grając w barwach River Plate występował obok takich graczy jak José Manuel Moreno, Félix Loustau, Adolfo Pedernera, Ángel Labruna czy Alfredo Di Stéfano. Sześciokrotnie zdobył mistrzostwo Argentyny - w 1945, 1952, 1953, 1955, 1956 i 1957.
Jako piłkarz River Plate by w kadrze reprezentacji Argentyny podczas finałów mistrzostw świata w 1958 roku, gdzie Argentyna odpadła już w fazie grupowej. Zagrał we wszystkich 3 meczach - z Niemcami (stracił 3 bramki), Irlandią Północną (stracił 1 bramkę) i Czechosłowacją (stracił 6 bramek).
Carrizo razem ze swym klubem dotarł do finału Copa Libertadores 1966, gdzie jednak po trzech spotkaniach uległ urugwajskiemu klubowi Peñarol Montevideo. Dotarł także do półfinału Copa Libertadores 1967. Łącznie w ramach turnieju Copa Libertadores wystąpił w 25 spotkaniach.
W 1968 roku Carrizo ustanowił jednocześnie dwa rekordy swoich czasów - rozegrał najwięcej (513) spotkań w pierwszej lidze argentyńskiej oraz w 8 meczach z rzędu nie stracił bramki.
W 1969 przeniósł się do Peru, gdzie grał w klubach Alianza Lima[1] i Juan Aurich Chiclayo[2]. Od 1970 grał w lidze kolumbijskiej w barwach klubu Millonarios Bogota, w którym w następnym roku zakończył karierę.
Carrizo należy do pionierów wielu technik i strategii bramkarskich. Jest pierwszym w historii bramkarzem, który nosił rękawiczki, pierwszym, który w celu obrony bramki opuścił swoje pole karne oraz jako pierwszy zastosował wykopy w celu zapoczątkowania kontrataku swojej drużyny. Jego sposób gry naśladowało później wielu słynnych bramkarzy południowoamerykańskich, jak Hugo Orlando Gatti, René Higuita czy José Luis Chilavert. Był specjalistą w obronie rzutów karnych.
Nigdy nie wziął udziału w turnieju Copa América.
Przypisy
- ↑ http://blog.soccerlogos.com.br/index.php?s=alianza
- ↑ encyklopedia FUJI
Źródło
- Andrzej Gowarzewski, Encyklopedia piłkarska FUJI (Tom 8): Herosi Mundiali, Wydawnictwo GiA, Katowice 1993, ISBN 83-900227-6-3, str. 42
Linki zewnętrzne
- Biografia
- Statystyka
- BDFA
- RSSSF - reprezentacja Argentyny w finałach mistrzostw świata
- RSSSF - reprezentacja Argentyny w turniejach Copa América
1 Carrizo • 2 Dellacha • 3 Vairo • 4 Lombardo • 5 Rossi • 6 Varacka • 7 Corbatta • 8 Prado • 9 Menéndez • 10 Rojas • 11 Labruna • 12 Musimessi • 13 Pérez • 14 Edwards • 15 Acevedo • 16 Mouriño • 17 Ramos Delgado • 18 Boggio • 19 Avio • 20 Infante • 21 Sanfilippo • 22 Cruz • trener: Stábile