Wolna encyklopedia

Amintore Fanfani na szczycie G8 w Williamsburgu w 1983 r., kolejno od lewej stoją: Pierre Trudeau, Gaston Thorn, Helmut Kohl, Francois Mitterrand, Ronald Reagan, Yasuhiro Nakasone, Margaret Thatcher, Amintore Fanfani.

Amintore Fanfani (ur. 6 lutego 1908 w Prowincji Arezzo, zm. 20 listopada 1999 w Rzymie) – włoski ekonomista, polityk, premier.

Był profesorem ekonomii na uniwersytetach w: Genui, Genewie, Lozannie, Madiolanie i w Rzymie.

Był działaczem Partii Chrześcijańskiej Demokracji. W latach 1947 - 1950 był ministrem pracy i opieki społecznej. Od 1951 do 1953 był ministrem rolnictwa i leśnictwa. Następnie - do 1954 - był ministrem spraw wewnętrznych. W styczniu 1954 został premierem (był najmłodszym premierem w historii republikańskich Włoch do 1987, kiedy to premierem został Giovanni Goria). Pierwszy rząd Fanfaniego przetrwał kilkanaście dni (18 stycznia - 30 stycznia). W latach 1958 - 1959 ponownie był premierem i ministrem spraw zagranicznych. W latach 1960 - 1963 stał na czele dwóch rządów. Od 1965 do 1968 ponownie był ministrem spraw zagranicznych. W październiku 1974 otrzymał misję utworzenia rządu, która zakończyła się niepowodzeniem. Od 1982 do 1983 znów był premierem. A w 1987 po raz ostatni został premierem i utworzył swój szósty gabinet, w którym był ministrem spraw wewnętrznych, a sam rząd nie otrzymał zaufania.

Od 1968 był senatorem (od 1972 dożywotnio). W latach 1968 - 1973, 1976 - 1982 i 1985 - 1987 był przewodniczącym Senatu.

Dwukrotnie kandydował na urząd prezydenta, a w 1978 p.o. prezydenta Włoch.

W latach 1965 - 1966 był przewodniczącym Zgromadzenia Ogólnego ONZ.


Poprzednik
Giuseppe Pella
Premier Włoch
1954-1954
Następca
Mario Scelba
Poprzednik
Adone Zoli
Premier Włoch
1958-1959
Następca
Antonio Segni
Poprzednik
Fernando Tambroni
Premier Włoch
1960-1963
Następca
Giovanni Leone
Poprzednik
Giovanni Spadolini
Premier Włoch
1982-1983
Następca
Bettino Craxi
Poprzednik
Bettino Craxi
Premier Włoch
1987-1987
Następca
Giovanni Goria
Źródło: „haslo,Amintore_Fanfani