Wolna encyklopedia
| Amyntas III |
|
| Król Macedonii | |
| Okres urzędowania | od 393 do 391-370 p.n.e. |
| Poprzednik | Pauzaniasz I |
| Następca | Aleksander II |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Argeadzi |
| Urodzony | II poł. V p.n.e |
| Zmarł | 370/369 p.n.e. |
| Ojciec | Arridajos |
| Dzieci | z Eurydyką: Aleksander Perdikkas Filip Eurione |
Amyntas III (gr. Αμύντας) – król Macedonii z rodu Argeadów. Na jego panowanie przypada czas osłabienia Macedonii nękanej przez wiele lat wojnami. W ciągu swojego panowania kilkukrotnie musiał uchodzić z opanowanego przez najeźdźce państwa. Szukał oparcia w Sparcie a pod koniec panowania w Atenach.
Amyntas przejął tron po śmierci swojego kuzyna Pauzaniasza, a w tym samym roku poślubił Eurydykę, księżniczkę z Linkestis kończąc tym samym długi konflikt z tym państwem. Amyntas wydał córkę którą miał z Eurydyką za swojego kuzyna Ptolemeusza z Aloros. Chciał w ten sposób umocnić swoją pozycję gdyż Ptolemeusz był głową bocznej linii dynastii, a więc ewentualnym konkurentem do tronu. Jednak już w roku 392 Amyntas postradał tron na rzecz innego przedstawiciela dynastii, Argajosa. Ten oparł swoją władzę na Bardylisie, królu Ilirów. Uchodząc z królestwa Amyntas oddał przygraniczny pas ziemi mieszkańcom greckiego miasta Olint by ziemie te nie zostały niszczone przez hordy Ilirów. W 391 Amyntas odzyskał władzę przy pomocy oddziałów Tesalskich prowadzonych przez zaprzyjaźniony z Argeadami ród Aleuadów. Po powrocie Olintyjczycy zwrócili oddane im pod opiekę ziemie a oba państwa zawarły obronne przymierze na okres pięćdziesięciu lat. W 383 Bardylis najechał ponownie na Macedonię i pokonał Amyntasa w bitwie. Amyntas postąpił tak jak wcześniej i licząc że Olintyjczycy obronią jego zimie oddał im w opiekę część przygranicznych krain. Pomimo początkowych sukcesów Ilirów Amyntasowi udało się po kilku miesiącach pokonać Bardylisa przy pomocy jazdy hetajrów i najemnej piechoty. Gdy zwrócił się do Olintyjczyków o zwrot powierzonych im ziem ci odmówili. Mieszkańcy Olintu i związek polis któremu przewodzili (Związek Chalkidycki) nie chcieli zrezygnować z ziem z których czerpali zyski. W tym czasie ich związek urósł w siłę mogąc wystawić armię złożoną z 800 jeźdźców i 8 tys. hoplitów a także większej jeszcze liczby lekkiej piechoty. Chalkidyjczycy zaatakowali Macedonię i zajęli wiele miast w tym Pellę. Amyntas wezwał na pomoc Spartan, którzy wykorzystując bazę na terytorium Macedonii walczyli z Chalkidyjczykami aż do roku 379 gdy padł Olint a wiązek któremu przewodził rozwiązano. Kiedy Ateńczycy i Tebańczycy uderzyli na Spartę Amyntas sprzedał im w roku 377 drewno na budowę floty. W zamian w 374 uzyskał przymierze z Ateńczykami przeciw odbudowującym swój związek Chalkidyjczykom. W 371 zwołano miedzygrecką konferencję pokojową na którą zaproszono również Amyntasa. Na konferencji przedstawiciel Macedonii poparł projekt pokoju powszechnego a także przekazania, Amfipolis Atenom. Amyntas żywo interesował się wydarzeniami w Perrabaji przez którą prowadziła droga z Grecji do Macedonii, dlatego też starał się utrzymywać tam swoje wpływy i kilkukrotnie występował na tych terenach w roli rozjemcy. Lata siedemdziesiąte IV w. przyniosły wzrost zagrożenia na południowej granicy państwa. W tym czasie Jazon z Feraj zjednoczył Tesalię która pod jego przewodnictwem stała się potęgą dwukrotnie bogatszą od Macedonii. Według przekazów (najpewniej przesadzonych ale oddających w pewnym stopniu zagrożenie) Związek Tesalski był w stanie wystawić armię składającą się z 8 tys. jazdy, 20 tys. ciężkiej piechoty i większych jeszcze sił lekkozbrojnych. Najpewniej Amyntas był zmuszony do sojuszu z Jazonem, jednak jego śmierć w 370 położyła kres zjednoczonej Tesalii.
Bibliografia
- Nicholas Geoffrey Lemprière Hammond: Starożytna Macedonia : początki, instytucje, dzieje. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1999, ss. 43-50, 81-96. ISBN 83-06-02691-8.
- Nicholas Geoffrey Lemprière Hammond: Filip Macedoński. Poznań: Axis, 2002, ss. 20-25. ISBN 83-912572-5-8.
- Diodor Sycylijski Biblioteka Historyczna XV 19, 2.
- Izokrates VI 4, 6.
Zobacz też
Linki zewnętrzne
- Monety bite przez Amyntasa III
- Tablica z tekstem traktatu o przymierzu między Atanami a Macedonią z 374 p.n.e.
- Teksty dwóch traktatów zawartych między Amyntasem III a Związkiem Chalkidyckim - Tekst-Tłumaczenie (Angielskie)
| Poprzednik Pauzaniasz I |
Król Macedonii 393 p.n.e. |
Następca Argajos II |
| Poprzednik Argajos II |
Król Macedonii 392 p.n.e. - 370 p.n.e. |
Następca Aleksander II |
Argeadzi: Karanos • Kojnos • Temnos • Perdikkas I • Argajos I • Filip I • Aeropos I • Alketas I • Amyntas I • Aleksander I • Alketas II • Perdikkas II • Archelaos I • Krateros • Orestes • Aeropos II • Amyntas II Mały • Pauzaniasz • Amyntas III • Argajos II • Amyntas III • Aleksander II • Ptolemeusz z Aloros (Regent) • Perdikkas III • Amyntas IV • Filip II • Aleksander III Wielki • Filip III • Aleksander IV
Antypatrydzi: Antypater • Kassander • Aleksander V Macedoński • Filip IV Macedoński • Antypater II Macedoński • Sostenes Macedoński
Antygonidzi: Antygon I Jednooki • Demetriusz I Poliorketes • Antygon II Gonatas• Demetriusz II Antygonida • Antygon III Doson • Filip V • Perseusz Antygonida • Andriskos