Wolna encyklopedia

An-26

Samolot w barwach lotnictwa polskiego
Dane podstawowe
Państwo ZSRR ZSRR
Producent Antonow
Typ samolot transportowy
Konstrukcja duralowa, półskorupowa
Załoga pięć osób
Historia
Data oblotu 1969
Lata produkcji 1969-1986
Dane techniczne
Napęd 2 turbośmigłowe silniki AI-24T i 1 odrzutowy RU-19A
Moc 2074 kW (2820 KM), 785 daN - RU-19A
Wymiary
Rozpiętość 29,20 m
Długość 23,80 m
Wysokość 8,60 m
Powierzchnia nośna 75,00 m²
Masa
Własna 16 914 kg
Użyteczna 7086 kg
Startowa 24 000 kg
Zapas paliwa 7000 l
Osiągi
Prędkość maksymalna 540 km/h
Prędkość przelotowa 435 km/h
Prędkość minimalna 165 km/h
Prędkość wznoszenia 7,2 m/s
Pułap 7700 m
Zasięg 1100 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
30 skoczków
lub
24 noszy
Przestrzeń ładunkowa
5500 kg
Użytkownicy
Afganistan, Algieria, Angola, Benin, Bułgaria, Chiny, Czechosłowacja, Etiopia, Gwinea Bissau, Irak, Jugosławia, Laos, Libia, Litwa, Łotwa, Kongo, Kuba, Mozambik, NRD, Peru, Polska, Madagaskar, Rumunia, Somalia, Syria, Tanzania, Węgry, Zambia, ZSRR

An-26samolot transportowy zaprojektowany przez biuro konstrukcyjne Olega Antonowa. Kod NATO "Curl".

Konstrukcja

Duralowa, półskorupowa. Ładowania mieści 40 skoczków spadochronowych lub 24 noszy lub do 5500 kg ładunku. Z ładunkiem 2100 kg zasięg 2550 km. W dole tyłu kadłuba drzwi ładunkowe, otwierane w locie do zrzutów. Podwozie z kołami przednimi, chowane. Silnik odrzutowy służy jako pomocniczy do startu, w szczególności w klimacie gorącym i na lotniskach położonych wysoko.

Rozwój i produkcja

An-26 jest wersją rozwojową samolotu pasażerskiego An-24 (pierwszy lot 20.12.1959 r.), którego zbudowano 1100 szt., a w Chinach budowany pod oznaczeniem Y-7. Prototyp An-26 wykonał pierwszy lot w 1969 r. Wyprodukowano w liczbie około tysiąca sztuk. W 1981 r. do produkcji weszła wersja ulepszona An-26B. Wersja rozwojowa fotogrametryczna An-30 powstała w 1974 r., wersja transportowa An-32 z silnikami o znacznie większej mocy – w 1977 r.

Wersje

An-26 na pokazach AirShow 2007 w Radomiu.
Źródło: „haslo,An-26