Wolna encyklopedia

Ganeśa, opiekun wszystkich astrologów.

Astrologia wedyjska obejmuje wiedzę o wpływie planet na nasze życie. Zawiera wytłumaczenie procesów zachodzących w ciele człowieka jak i we Wszechświecie. Jest zawarta w wiecznych pismach, Wedach.

Spis treści

Różnice między astrologią zachodnią a wedyjską

Na zachodzie astrolodzy stosują system sajana, zodiaku słonecznego. Astrolodzy indyjscy używają systemu nirajana, zodiaku syderycznego. Różnica położenia planet i domów w Zodiaku spowodowana jest precesją i zwana jest ajanamsą.

Planety brane pod uwagę przez dźjotisz to: Słońce, Księżyc, Merkury, Wenus, Mars, Jowisz, Saturn i dwa węzły księżycowe. Nie uwzględnia się Urana, Neptuna i Plutona.
Nakszatry to podział Zodiaku na 27 części. Naksza znaczy osiągać, zbliżać się, tra znaczy chronić, strzec. Całe słowo oznacza również gwiazdę. Nakszatry odnoszą się ściśle do najjaśniejszych gwiazd w różnych konstelacjach.

Patroni i twórcy

Ważną grupę tekstów tworzących dźjotisza śastry stanowią astronomiczne sidhanty. Obejmują one prace znanych z historii astronomów indyjskich, między innymi Arjabhaty, Brahmagupty czy też Wiraha Mihiry. Są też nimi starożytne teksty sanskryckie, np Surja siddhanta, która według tradycji pochodzi od dewów i riszich (mędrców, wyższych istot). Pierwszymi riszi, którzy zaczęli przekaz wiedzy o astronomii i astrologii byli Wisznu, Brahma, Siva itd.

Literatura przedmiotu

Zobacz też

Linki zewnętrzne

Źródło: „haslo,Astrologia_wedyjska