Wolna encyklopedia
Astwerk, ornament gałęziowy - ornament późnogotycki, składający się z suchych, bezlistnych i ostro łamiących się gałęzi o nerwowym przebiegu.
Występował w latach ok. 1480-1525, głównie snycerstwie, rzeźbie, złotnictwie, grafice.
Przykłady:
- sklepienie z dekoracyjnymi żebrami w kościele Panny Marii w Ingolstadt, po 1500[1], zdjęcie
- obramienia niektórych miniatur z Kodeksu Baltazara Behema, 1505,
- portal w kościele zamkowym w Chemnitz, po 1514,
- fragmenty dekoracji nagrobka Barbary Tarnowskiej w bazylice katedralnej w Tarnowie, 1520[2], zdjęcie.
Przypisy
- ↑ P. Meyer, Historia sztuki europejskiej, Warszawa 1973, il. 361.
- ↑ http://strony.tarman.pl/~andmel/nagrobkitar/nagrobki.htm
Bibliografia
- Koch W., Style w architekturze, [Warszawa 1996], ISBN 83-7129-288-0.
- Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Warszawa 2006, ISBN 83-01-12365-6.