Wolna encyklopedia
Bananowa młodzież - termin powstały na początku lat 60. XX wieku, wykorzystywany przez polskich komunistów w celu poniżenia przywódców młodzieży akademickiej (określanej również jako grupa awanturników z Uniwersytetu Warszawskiego wywodząca się z kręgów bananowej młodzieży) odpowiedzialnej za protesty przeciwko rządowej nagonce antysemickiej (marzec 1968 r.).
PZPR posługując się tym sformułowaniem usiłowała skompromitować studentów pochodzących z bogatych rodzin (najczęściej były to rodziny wysokich urzędników PRL), sugerując, że wychowani w luksusie symbolizowanym w danym wypadku przez deficytowe w okresie małej stabilizacji banany, nie znają istotnych problemów środowiska akademii, a tym samym nie mogą reprezentować jego interesów.
Współcześnie określenie to powróciło[potrzebne źródło] w slangu młodzieżowym jako pogardliwe określenie nastolatków pochodzących z bogatych rodzin, mieszkających w wielkich miastach, wyróżniających się drogimi ubraniami i stylem życia ograniczającym się do uczęszczania na imprezy, picia alkoholu, "pokazywania się" w odpowiednich prestiżowych punktach miasta (np. ul. Chmielna w Warszawie, Deptak Bogusława w Szczecinie) i - zazwyczaj - lekceważenia i poczucia wyższości wobec innych.
Linki zewnętrzne
- Słownik marcowej propagandy Polskie Radio