Wolna encyklopedia
| Bromowodór | ||||||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||||||
| Wzór sumaryczny | HBr | |||||||||||
| Masa molowa | 80,91[1] g/mol | |||||||||||
| Wygląd | bezbarwny gaz | |||||||||||
|
||||||||||||
| Podobne związki | ||||||||||||
| Podobne związki | chlorowodór | |||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa) |
||||||||||||
Bromowodór (HBr) – bezbarwny gaz, silnie dymiący na powietrzu. Jest analogiem chlorowodoru.
Bromowodór drażni oczy i drogi oddechowe. W temperaturze 530 ° C rozkłada się na pierwiastki składowe. Łatwo rozpuszcza się w wodzie (600 j. bromowodoru w 1 j. wody przy 0°C) tworząc mocny kwas bromowodorowy. Gazowy bromowodór reaguje z węglowodarami nienasyconym i ich pochodnymi tworząc odpowiednie bromki alkilowe (bromowodorowanie). Reaguje też z alkoholami i kwasami karboksylowymi tworząc odpowiednie pochodne bromowe, które są często wykorzystywane w syntezie organicznej. W fazie gazowej reaguje też z chlorowodorem tworząc bardzo reaktywny bromek chloru (BrCl), będący jednym z najsilniejszych ze znanych kwasów Lewisa, stosowany w syntezie organicznej do np. bromowania benzenu. Gazowy bromowodór reaguje też z parami jodu, tworząc równie reaktywny jodek bromu (IBr), stosowany do jodowania szczególnie "opornych" związków organicznych.
Sposoby otrzymywania:
- synteza bezpośrednia w obecności gąbki platynowej lub węgla aktywnego
- działanie bromem na związki zawierające wodór (np. H2S)
- hydroliza tribromku fosforu: PBr3 + 3H2O → P(OH)3 + 3HBr
- działanie kwasem fosforowym na bromki: H3PO4 + 3NaBr → Na3PO4 + 3HBr
Stosowany do syntezy innych związków nieorganicznych, a także w laserach ksenonowych. Większe zastosowanie mają jego sole – bromki.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Małgorzata Galus: Tablice chemiczne. Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2008. ISBN 978-83-7350-105-8.