Wolna encyklopedia
Bumerang - broń ręcznie miotana stosowana zarówno do polowań jak i do walki. Powszechnie uważa się, że bumerangi mogą wracać do rzucającego, w rzeczywistości dotyczy to tylko niektórych odmian tego narzędzia. Tradycyjne bumerangi robione były zazwyczaj z drewna i miały kształt zbliżony nieco do banana. Obecnie bumerangi wytwarzane są z różnorodnych materiałów, używane są do zabawy, sportu, rekreacji i mają bardzo różne kształty (np. trzy- czy czteroramienne krzyże). Użycie bumerangów jest powszechnie kojarzone z australijskimi Aborygenami, ale tego typu broń była znana i używana także w innych kulturach, między innymi w Europie i Egipcie. Aborygeni jako jedyni używali bumerangów powracających do rzucającego.
Spis treści |
Dane techniczne
- materiał: ciosy mamuta, drewno (czarna akacja, drzewo sandałowe, drzewo mangrowe, kazuaryna)
- współczesne tworzywa (np. włókna węglowe)
- rozpiętość ramion: do 75 cm
- masa od 70 do 300 (800 gramów waży najstarszy znany bumerang)
Najstarszy bumerang na świecie odkryto w Polsce, jego wiek szacuje się na ok. 20 tysięcy lat[1].
Sposób rzucania
| Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Należy w nim poprawić: przeredagować,tak aby cytaty znalazły się w wikicytatach. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu w sekcji Dopracować Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Większość osób spodziewa się że bumerangiem rzuca się poziomo, „na płask”, ale jest to typowy przykład w którym intuicja zawodzi. Bumerang rzuca się trzymając go pionowo, lub ewentualnie lekko przechylony w prawo. Celuje się na wprost, na przykład w jakiś obiekt na horyzoncie. Bumerang rzucony prosto zaczyna lecieć po krzywej, która, jeżeli jest rzucony umiejętnie, zamyka się w okrąg.
Mechanika lotu
Ramiona bumerangu są tak wyprofilowane (profil lotniczy), by jego ruch wirowy wywoływał siłę nośną prostopadłą do płaszczyzny obrotów. Bumerang porusza się również ruchem postępowym, zatem ramię będące chwilowo w górze ma większą prędkość względem powietrza niż ramię dolne. Ponieważ wielkość siły nośnej rośnie z prędkością, to ciąg wytworzony przez górną i dolną część bumerangu nie są jednakowe. Nierównowaga ta skutkuje momentem siły, który wywołuje precesję żyroskopową wirującego bumerangu.