Wolna encyklopedia
| Wszystkie 16 kolorów możliwe do wyświetlenia w trybie znakowym (Wartości hex na podstawie specyfikacji MC6845) |
|
|---|---|
| 0 – czarny #000000 |
8 – (ciemny) szary #545454 |
| 1 – niebieski #0000A8 |
9 – bright blue #5454FE |
| 2 – zielony #00A800 |
10 – jasny zielony #54FE54 |
| 3 – niebiesko-zielony #00A8A8 |
11 – jasny niebiesko-zielony #54FEFE |
| 4 – czerwony #A80000 |
12 – jasny czerwony #FE5454 |
| 5 – purpurowy #A800A8 |
13 – jasny purpurowy #FE54FE |
| 6 – brąz (pomarańcz) #A85400 |
14 – żółty #FEFE54 |
| 7 – biały (jasny szary) #A8A8A8 |
15 – jasny biały #FEFEFE |
| 4-kolorowa paleta trybu graficznego #1 | ||
|---|---|---|
| podstawowy | 5 – purpurowy | |
| 3 – niebiesko-zielony | 7 – biały (jasny szary) | |
| 4 kolorowa paleta trybu graficznego #2 | ||
| podstawowy | 4 – czerwony | |
| 2 – zielony | 6 – brąz (pomarańcz) | |
CGA (ang. Color Graphics Adapter) – jeden ze standardów kart graficznych IBM-PC wprowadzony ok. 1981 roku.
Karta CGA posiada 16KiB pamięci i umożliwia wyświetlanie obrazu na monitorach czarno-białych lub kolorowych oraz na odbiornikach telewizyjnych. Może pracować w dwóch trybach:
- Znakowym – rozdzielczość wynosi albo 40×25 znaków dla odbiorników TV, albo 80×25 dla monitorów. Kolor każdego znaku oraz kolor tła są ustawiane indywidualnie: kolor znaku jest wybierany z palety 16. predefiniowanych barw, natomiast tło z palety 8. kolorów uzupełnionej o atrybut migania dający 16 kombinacji tła.
- Graficznym:
- 320×200, dostępne 4 kolory, możliwość wyświetlania na odbiorniku TV;
- 640×200, czarno-biały, możliwość wyświetlnia tylko na monitorze.
W trybach znakowych wyświetlane znaki mają rozmiar 8×8 punktów, a ich kształt jest pobierany z pamięci ROM. W trybach graficznych rozmiar znaku także wynosi 8×8 punktów, ale istnieje możliwość zmiany wyglądu poszczególnych znaków.
Karty CGA zostały zastąpione kartami EGA.