Wolna encyklopedia

Dioryt

diorytobojętna skała plutoniczna, składająca się głównie z plagioklazów (zwykle andezynu i oligoklazu) i amfiboli (hornblenda), niekiedy z dodatkiem piroksenów (augit, hipersten), biotytu oraz skaleni potasowych (ortoklaz, mikroklin). Niektóre odmiany zawierają niewielkie ilości kwarcu bądź oliwinu. Jej nazwa pochodzi od gr. dioridzein = odróżniać, rozdzielać.

Dioryt jest koloru szarego, ciemnoszarego, szaroczarnego, lub rzadziej ciemnoszarozielonego – zawiera do 50% minerałów ciemnych. Ma strukturę jawnokrystaliczną: średnio- lub gruboziarnistą.

Występowanie

Francja – Korsyka, Norwegia – Laugendal, Szwecja – Orno, Finlandia, Włochy, Wielka Brytania, Niemcy, Czechy, Peru – Andy, USA – Kalifornia.

Występuje w Polsce na Dolnym Śląsku - okolice Kłodzka, Gromnik oraz na Wyżynie Krakowsko-Wieluńskiej - okolice Myszkowa w podłożu krystalicznym stwierdzony wierceniami.

Zastosowanie

Wykorzystywany podobnie jak granit: jako materiał budowlany, drogowy i dekoracyjny, kamień nagrobkowy, z powodu dużej zawartości minerałów blaszkowych ma gorsze parametry techniczne.

Źródło: „haslo,Dioryt