Wolna encyklopedia
Elektryczne ogrzewanie rozjazdów - urządzenia elektryczne, zasilane niskim napięciem (zwykle 400V) z sieci energetyki zawodowej, służące do ogrzewania szyn na rozjazdach kolejowych. Urządzenia mają postać metalowych rurek rozmieszczonych wzdłuż szyn, wewnątrz których znajdują się elementy oporowe (grzałki).
Ogrzewanie rozjazdu załącza się przede wszystkim w czasie opadów, aby uniknąć zamarznięcia zwrotnicy i braku możliwości jej przełożenia. Technologia ta zwiększa też prawodopodobnie trwałość szyn, ponieważ w wyższej temperaturze metal jest mniej kruchy i bardziej sprężysty. Poza tym osuszanie szyn sprzyja ograniczaniu poślizgów pociągu.
Ogrzewanie rozjazdu czasami załącza się także w czasie dużych mrozów (poniżej -10 °C), jednak, jak podają fachowe czasopisma kolejowe, rozwiązanie to ma zarówno swoich zwolenników i przeciwników.
Technologia ta znana jest od ponad 100 lat, a została zapoczątkowana przez kanadyjską firmę Pyrotenax. Przewody grzejne zbudowane są z najczęściej z żyły grzejnej (stop na bazie miedzi), izolatora w postaci sproszkowanego tlenku magnezu i powłoki ochronnej (miedź, stal nierdzewna)