Wolna encyklopedia

Filtr górnoprzepustowy (ang. high-pass filter) – układ elektroniczny bądź algorytm, który przepuszcza częstotliwości sygnału powyżej ustalonej częstotliwości granicznej, a tłumi składowe leżące poniżej.

W zależności od konstrukcji filtr taki zbudowany jest jako:

  1. reaktancyjne L, C, zbudowane z cewek i kondensatorów,
  2. pojedyncza cewka bądź kondensator,
  3. bezindukcyjne, pasywne R, C,
  4. piezoceramiczne,
  5. aktywne - zawierające wzmacniacze,
  6. cyfrowe.
Filtr górnoprzepustowy typu RC

Dla filtrów miarodajne są charakterystyki częstotliwościowe. Na podstawie charakterystyki zmienności w funkcji częstotliwości takich wielkości jak współczynnik tłumienia i współczynnik fazowy określa się warunki przenoszenia sygnałów przez filtr. W idealnym filtrze w paśmie przepustowym współczynnik tłumienia powinien być równy zero, natomiast w paśmie tłumieniowym powinien być duży. Znajomość charakterystyki częstotliwościowej współczynnika fazowego pozwala na określenie zmiany fazy napięcia i prądu przy przejściu sygnału przez filtr. Ponieważ filtry reaktancyjne powinny pracować w warunkach dopasowania falowego, tzn. przy obciążeniu filtra impedancją charakterystyczną, podaje się dla filtrów również charakterystyki częstotliwościowe impedancji charakterystycznej.

Dla filtra RC częstotliwość graniczna określona jest wzorem:


f = \frac{1}{2 \pi R C},

gdzie f – częstotliwość w hercach, R – opór rezystora w omach, i C – pojemność kondensatora faradach.

Zobacz też