Wolna encyklopedia
| Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Należy w nim poprawić: wyliczenie zupełnie niezrozumiałe, bełkot w treści "Na podstawie charakterystyki zmienności w funkcji częstotliwości takich wielkości jak...". Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu w sekcji Dopracować Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Filtr górnoprzepustowy (ang. high-pass filter) – układ elektroniczny bądź algorytm, który przepuszcza częstotliwości sygnału powyżej ustalonej częstotliwości granicznej, a tłumi składowe leżące poniżej.
W zależności od konstrukcji filtr taki zbudowany jest jako:
- reaktancyjne L, C, zbudowane z cewek i kondensatorów,
- pojedyncza cewka bądź kondensator,
- bezindukcyjne, pasywne R, C,
- piezoceramiczne,
- aktywne - zawierające wzmacniacze,
- cyfrowe.
Dla filtrów miarodajne są charakterystyki częstotliwościowe. Na podstawie charakterystyki zmienności w funkcji częstotliwości takich wielkości jak współczynnik tłumienia i współczynnik fazowy określa się warunki przenoszenia sygnałów przez filtr. W idealnym filtrze w paśmie przepustowym współczynnik tłumienia powinien być równy zero, natomiast w paśmie tłumieniowym powinien być duży. Znajomość charakterystyki częstotliwościowej współczynnika fazowego pozwala na określenie zmiany fazy napięcia i prądu przy przejściu sygnału przez filtr. Ponieważ filtry reaktancyjne powinny pracować w warunkach dopasowania falowego, tzn. przy obciążeniu filtra impedancją charakterystyczną, podaje się dla filtrów również charakterystyki częstotliwościowe impedancji charakterystycznej.
Dla filtra RC częstotliwość graniczna określona jest wzorem:

gdzie f – częstotliwość w hercach, R – opór rezystora w omach, i C – pojemność kondensatora faradach.
