Wolna encyklopedia
| Fokowate | |
Foka w helskim fokarium |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarioty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Szczep | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Podrząd | psokształtne |
| Takson | płetwonogie |
| Rodzina | fokowate |
| Nazwa systematyczna | |
| Phocidae | |
| Gray, 1821 | |
Fokowate, foki (Phocidae) – rodzina drapieżnych ssaków morskich zaliczana do płetwonogich (Pinnipedia), obejmująca 19 gatunków.
Spis treści |
Cechy charakterystyczne
- kończyny tylne wyciągnięte ku tyłowi, nieużyteczne przy poruszaniu się na lądzie
- brak małżowin usznych
- widzą bardzo dobrze, zarówno w wodzie, jak i na lądzie
- pływają szybko i niezwykle zwinnie
- pod wodą wytrzymują nawet do 40 minut
- młode pokryte są białym, gęstym futerkiem, zwanym lanugo
Środowisko życia
- w chłodnych morzach obu półkul
- w gromadach
- w większości w strefie przybrzeżnej
Choroby fok
- nosówka
- zapalenie płuc
- wścieklizna
- choroby układu oddechowego
- choroby związane z połknięciem niewłaściwego pokarmu, np. pustej reklamówki
Najcięższą z foczych chorób jest nosówka, która dziesiątkuje stada fok. Często przyczyną chorób foki jest głupota ludzi, jak to się stało w przypadku mieszkanki helskiego fokarium, foki Krysi. Pieniążki, które ludzie wrzucali "na szczęście", połknięte przez fokę zalegały w przewodzie pokarmowym bardzo długo i sukcesywnie były trawione. Uwalniane w ten sposób pierwiastki ciężkich metali sukcesywnie zatruwały poszczególne organy wewnętrzne. Stwierdzono, iż bezpośrednią przyczyną nagłego zgonu był wewnętrzny krwotok na skutek gwałtownego pęknięcia śledziony.[1]
Gatunki
- Rodzaj: Monachus
- Rodzaj: Mirounga
- Rodzaj: Ommatophoca
- Rodzaj: Lobodon
- Rodzaj: Hydrurga
- Rodzaj: Leptonychotes
- Rodzaj: Erignathus
- Rodzaj: Cystophora
- Rodzaj: Phoca
- Rodzaj: Pusa
- Rodzaj: Pagophilus
- Rodzaj: Histriophoca
- Rodzaj: Halichoerus
Fokarium
Badaniem fok i ich rozmnażaniem w celu zachowania ginącego gatunku zajmuje się Stacja Oceanograficzna Uniwersytetu Gdańskiego, prowadząc unikalne fokarium w mieście Hel.
Ciekawostki
Foka Depka była pierwszą dziko żyjąca foką szarą urodzona w fokarium w mieście Hel. Imię Depki oznacza kanał Głębinkę pomiędzy Rewą Mew a rewskim Szpyrkiem na Zatoce Puckiej. Depka nie jest jedyną foką, która opuściła helskie fokarium. Wypuszczono również na wolność Cumę, Adama, Bojkę, Dulkę, Denegę, Dryfa i inne. Nie wszystkim udało się jednak przeżyć w wodach Bałtyku.
W Bałtyku żyje również foka pospolita o imieniu Cętka, często odwiedza nasze plaże. Do niedawna tylko Cętka i Depka zamieszkiwały polskie tereny Bałtyku.
Od września 2007 roku na polskich plażach zaobserwowano również stadko liczące 6 osobników foki szarej. Harem najczęściej wypoczywa na Mewiej Łasze na Zatoce Gdańskiej. Źródło: [1]
|
|||||||||||
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Krzysztof E. Skóra: Foka zabita pieniędzmi (polski). [dostęp 25 czerwca 2008].