Wolna encyklopedia
| Graciosa | |
Graciosa: widok z lotu ptaka. |
|
| Kontynent | Europa |
| Państwo | |
| Akwen | Ocean Atlantycki |
| Powierzchnia | 60,84 km² |
| Populacja • liczba ludności • gęstość |
4777 79 os./km² |
| Mapa wyspy |
|
Graciosa (Łaskawa) jest portugalską wyspą na środkowym Atlantyku. Należy ona do centralnej grupy wysp azorskich i jest najbardziej na północ wysuniętą wyspą z tej grupy. Jej powierzchnia wynosi 60,84 km², długość 10 km, a szerokość dochodzi maksymalnie do 7 km. Wyspa jest stratowulkanem, który powstał z dna Oceanu Atlantyckiego. Większą część południowo-wschodniego krańca wyspy zajmuje kaldera o średnicy ponad 1,6 km.
Spis treści |
Krajobraz
Krajobraz Graciosy to połączenie zielonych pastwisk z białymi domami, które znajdują się w każdym miasteczku i wsi na wyspie. Na wyspie panują idealne warunki do uprawy owoców, produkcji wina oraz wypasu krów i produkcji mleka i sera, z których słynie wyspa.
Pozostałością po wulkanicznej historii wyspy jest Calderia, szczyt o wysokości 402 m.
Gmina
Wyspa Graciosa posiada zaledwie jedną gminę (jest nią Santa Cruz de Graciosa), w której mieszka 4777 mieszkańców.
Odkrycie Wyspy
Wyspa została odkryta 2 maja 1450 roku. Pierwsi koloniści pochodzili z portugalskiej gminy Montemor-o-Velho a wyspę nazwali Vasco Gil Sodré. Nowi przybysze na wyspę, którzy na stałe osadzili się na niej, pochodzili z pobliskiej Terceiry. Obecnie na Graciosie znajdują się m.in. szkoły, licea, gimnazja, kościół oraz plac.
Sport
Wyspa posiada swój własny klub piłkarski, który rozgrywa swoje mecze w portugalskiej lidze okręgowej, działającej w regionach Terceira, São Jorge oraz Graciosa.
Galeria
Biblografia
- Scarth, Alwyn; Tanguy, Jean-Claude (2001). Volcanoes of Europe. Oxford University Press, 243 pp. ISBN 0-19-521754-3.