Wolna encyklopedia

Garłacz karabinowy nasadzany na lufę karabinu z okresu I wojny światowej

Granatnik – indywidualna lub zespołowa broń strzelecka o kalibrze nie przekraczającym zwykle 40 mm, przeznaczona do zwalczania celów powierzchniowych pociskami wybuchowymi (granatami) na dystansach do 400 metrów.

Nazwą tą określa się także wyrzutnie granatów z gazem łzawiącym.

Polskie konstrukcje: Granatnik wz. 1930, granatnik wz. 1936

Zobacz też

Źródło: „haslo,Granatnik”