Wolna encyklopedia

Henryk Krzeczkowski (ur. 1921 w Stanisławowie, zm. 28 grudnia 1985 w Warszawie) – polski tłumacz, pisarz, publicysta, żołnierz.

Spis treści

Biografia

1921-1957

Krzeczkowski urodził się w 1921 w Stanisławowie i tam w 1939 roku zrobił maturę. Po wybuchu wojny wywieziony w głąb ZSRR. Dostał się do armii Berlinga. Z uwagi na to, że znał kilka języków, został skierowany do II Oddziału Sztabu, czyli do wywiadu LWP. Przeszedł cały szlak i Armii LWP zakończony w Berlinie. Po zakończeniu wojny pozostał w wojsku. Nie godząc się na sowietyzację LWP, sam sprowokował swoje usunięcie z szeregów armii w 1950 roku.

1957-1985

Po odejściu z armii poświęcił się literaturze. W 1957 roku uczestniczył w organizowaniu miesięcznika "Europa".

Głównym jego zajęciem było tłumaczenie literatury światowej z języków angielskiego, niemieckiego i włoskiego na język polski. Tłumaczył m.in. Byrona, Conrada, Frazera, Gravesa, Goethego. W 1974 otrzymał nagrodę polskiego Pen Clubu za przekłady z literatury obcej na jęz. polski.[1] Oprócz przekładu zajmował się własną twórczością literacką. Napisał książki: "Po namyśle", "O miejsce dla roztropności" i "Polskie zmartwienia".

Zajmował się publicystyką historiozoficzną i polityczną, współpracował z Nową Kulturą, Życiem Literackim, Twórczością i Tygodnikiem Powszechnym. Skupiał wokół siebie grupę ówczesnej prawicowej młodzieży z opozycji, do grona jego słuchaczy należeli m.in Aleksander Hall, Jacek Bartyzel, Wiesław Walendziak, Kazimierz Michał Ujazdowski, Tomasz Wołek. Pisał do wydawnictw podziemnych pod pseudonimami XYZ i Mikołaj Sawulak.

Henryk Krzeczkowski zmarł 28 grudnia 1985 – Henryk Krzeczkowski. Został pochowany w Tyńcu.

Bibliografia

Tłumaczenia


Twórczość własna

Przypisy

  1. ↑ Nagrody polskiego Pen Clubu

Linki zewnętrzne

Źródło: „haslo,Henryk_Krzeczkowski”