Wolna encyklopedia

Solid przedstawiający Herakliusza, Konstantyna III i Herakleonasa

Herakleonas (626 - 641?) – cesarz bizantyjski w roku 641. Był synem cesarza Herakliusza i jego drugiej żony i siostrzenicy - Martyny.

Jego przyrodnim bratem był Konstantyna III. Herakleonas został ochrzczony i oficjalnie rządził jako Konstantyn Heraklejos, ale jego imię z czasem ewoluowało w Herakleonasa, co znaczyło Mały Heraklejos. Po śmierci jego ojca, Herakleonas został współwładca cesarstwa razem ze swoim bratem - stało się tak dokładnie 4 lipca 638, dzięki staraniom cesarzowej Martyny. Po przedwczesnej śmierci brata w maju 641, został zaś jedynym, samodzielnym władcą.

Panowanie Herakleonasa trwało krótko. Niepopularny wśród ludności Konstantynopola i arystokracji, traktowany był jako uzurpator na tronie. Niedługo po objęciu tronu cesarz musiał zmagać z zamieszkami, które wybuchły w stolicy. W ich wyniku został obalony na rzecz małoletniego syna Konstantyna III - Konstansa II. Następnie Herakleonasa okaleczono i zmuszono do usunięcia się do klasztoru. Dalsze jego losy są nieznane; niewykluczone, że rychło zmarł.

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Herakleonas

Poprzednik Konstantyn III, Herakliusz

Cesarz bizantyjski 641 (współrządy z Konstantynem III)

Następca Konstans II