Wolna encyklopedia

Schemat przedstawiający lokalizację hipokampa w ludzkim mózgu

Hipokamp (łac. hippocampus, dawna nazwa: Róg Amona Cornu Ammonis) – element układu limbicznego odpowiedzialny głównie za pamięć, drobna struktura nerwowa, umieszczona w płacie skroniowym korze mózgowej kresomózgowia.

Składa się ze stopy, koryta i strzępka. Formacja hipokampa (albo hipokampalna) jest terminem szerszym i oprócz samego hipokampa obejmuje również zakręt zębaty i korę śródwęchową. Hipokamp ma decydujące znaczenie dla pamięci świeżej. Odgrywa dużą rolę w procesach uczenia się, ponieważ to w nim następuje przenoszenie wspomnień z pamięci krótkotrwałej do długotrwałej.

Badania dowiodły również, że hipokamp może ulec uszkodzeniu pod wpływem dużego stresu. Zbyt silny stres, którego następstwem jest zespół "zaburzeń stresu pourazowego", doprowadza do wzrostu aktywności osi podwzgórze-przysadka-nadnercze, powodujący do wydzielania m.in. kortyzolu, uszkadzającego hipokamp[1].

Przekrój czołowy przez mózgowie makaka, barwienie Nissla. Zaznaczono formację hipokampa

Przypisy

  1. Selgiman, Walker, Rosenhan "Psychopatologia", wyd. Zysk i S-ka, Poznań 2003, s. 206

Zobacz też


Źródło: „haslo,Hipokamp