Wolna encyklopedia

Schemat budowy implantu

Implant ślimakowy jest zaawansowanym elektronicznym urządzeniem, które jest wszczepiane podczas operacji chirurgicznej osobom z obustronną głuchotą lub obustronnym głębokim niedosłuchem zmysłowo - nerwowym. Implant ślimakowy pozwala na rehabilitację osoby z głębokim niedosłuchem zmysłowo - nerwowym. Nie jest to słuch fizjologiczny, ale do niego zbliżony. Całość systemu implantu ślimakowego składa się z dwóch części: wewnętrznej, która wszczepiana jest pod skórę i lokuje się w loży kostnej przygotowanej przez chirurga w zagłębieniu kości czaszki, oraz części zewnętrznej, która przetwarza sygnały akustyczne w sygnały elektryczne i dalej przekazuje je do części wewnętrznej. Elektroda części wewnętrznej umieszczona w ślimaku bezpośrednio pobudza nerw słuchowy wywołując wrażenia słuchowe.

W Polsce stosowane są implanty firmy: Advanced Bionics Ear, Cochlear oraz Medel. Wszystkie rodzaje implantów stosowane są z powodzeniem zarówno u dzieci jak i u osób dorosłych w leczeniu głuchoty i głębokiego niedosłuchu. Nie ma idealnego implantu: implant każdej z firm produkujących te zaawansowane elektroniczne urządzenia ma swoje zalety jak i wady. Dobór odpowiedniego systemu powinien opierać się na indywidualnej ocenie uwzględniając przede wszystkim rodzaj niedosłuchu, jego przyczynę oraz wiek pacjenta.

Pierwsza w Polsce tego typu operacja wykonana została 16 lipca 1992 r. w Klinice Otolaryngologii Akademii Medycznej w Warszawie przez profesora Henryka Skarżyńskiego.

Ośrodki zajmujące się wszczepianiem implantów ślimakowych w Polsce

Implant ślimakowy Nucleus® firmy Cochelar


Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Implant ślimakowy



Źródło: „haslo,Implant_%C5%9Blimakowy”