Wolna encyklopedia

Indukcja magnetyczna w fizyce wielkość wektorowa opisująca pole magnetyczne. Wektor ten określa siłę Lorentza, z jaką pole magnetyczne działa na poruszający się w nim ładunek elektryczny :

{\vec F} = q {\vec v}\times {\vec B}

gdzie {\vec F} jest siłą działającą na ładunek q, poruszający się z prędkością {\vec v} w polu o indukcji magnetycznej {\vec B}.

Jednostką indukcji magnetycznej jest jedna tesla (1T)

Skalarnie wzór ten można zapisać:

F=qvB\sin \alpha \,

gdzie α - kąt pomiędzy wektorem prędkości a wektorem indukcji.

Wartość indukcji magnetycznej jest równa sile działającej na ładunek jednego kulomba poruszający się w polu magnetycznym z prędkością 1 metra na sekundę, prostopadle do jego linii sił:

B=\frac {F}{qv}

Powyższy wzór można przekształcić do postaci:

B=\frac {F}{{I}{s}}

Wtedy wartość indukcji magnetycznej jednorodnego pola magnetycznego wyrażać się będzie przez siłę działającą na przewodnik o długości s = 1 m , przez który płynie prąd I = 1 A.

Zobacz też: