Wolna encyklopedia

Języki paleobałkańskie, także: paleobałkańska liga językowa - postulowana liga języków z rodziny indoeuropejskiej, używanych w starożytności na terenach Półwyspu Bałkańskiego i części Azji Mniejszej. Obejmuje języki:

• starożytne helleńskie - starogrecki (z mykeńskim) i macedoński,
• iliryjski
• tracki
• frygijski
• dacki
• peoński (pajoński)
• liburnijski

Ponieważ języki te, poza greką, są słabo zaświadczone, trudno jednoznacznie wyrokować o ich stopniu pokrewieństwa genetycznego (językoznawcy są jednak zgodni, że język liburnijski blisko spokrewniony wenetyjskim nie należał do tej samej gałęzi języków indoeuropejskich, co starogrecki i macedoński). Pewne typologiczne podobieństwa skłaniają jednak językoznawców do łączenia tych języków w ligę.

Liga paleobałkańska tworzy substrat językowy dla wielu współczesnych języków Bałkanów, w tym dla rumuńskiego i współczesnego macedońskiego.