Wolna encyklopedia

Johannes Diderik van der Waals (ur. 23 listopada 1837, zm. 8 marca 1923) – fizyk holenderski, laureat nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w roku 1910 za badania równania stanu gazów i cieczy rzeczywistych.

Johannes Diderik van der Waals
(1837-1923)

Profesor uniwersytetu w Amsterdamie.

Van der Waals urodził się w Leyden w Holandii. Jego rodzicami byli Jacobus van der Waals i Elisabeth van den Burg.

Van der Waals najpierw został nauczycielem, a później pozwolono mu rozpocząć studia, mimo iż nie znał języków klasycznych. Studiował w latach 1862-1865 i ukończył matematykę i fizykę.

W 1866 został dyrektorem szkoły średniej w Hadze. W 1873 roku uzyskał tytuł doktora.

W 1910 otrzymał nagrodę Nobla z fizyki za badanie zagadnienia równania stanu gazów i cieczy rzeczywistych. Zajmował się badaniami teoretycznymi w dziedzinie termodynamiki, dał podstawy teorii kinetycznej cieczy, uwzględniając przy tym oddziaływania międzycząsteczkowe (tzw. siły van der Waalsa).

Zmarł w Amsterdamie.

Zobacz też:


Źródło: „haslo,Johannes_Diderik_van_der_Waals”