Wolna encyklopedia

Joypad, gamepad (czyt. dżojpad, gejmpad), pad – urządzenie sterujące używane w grach wideo i komputerowych. Standardowo jest dodawany do każdego zestawu z konsolą. Każdy producent opracowuje unikatowy dla danej konsoli model, dlatego ważne jest wybranie kontrolera odpowiedniego dla danego urządzenia.

Do konsol 8- i 16- bitowych, takich jak NES czy SNES, dołączano zwykle dwa pady. Aby zmniejszyć koszty, a przede wszystkim cenę zestawu producenci konsol PlayStation, Saturna i Nintendo 64 postanowili dołączać do nich tylko jedno urządzenie. Jednakże gdy konsola zdobyła pewną popularność na rynku, twórcy decydują się wypuścić specjalne zestawy zawierające konsole (często w różnych kolorach) wraz z kartami pamięci, czy dwoma joypadami w cenie niższej niż elementy na niego się składające kupowane oddzielnie.

Z powodu rosnącej popularności joypadów wśród użytkowników konsol stawały się one co raz bardziej popularne wśród użytkowników komputerów. Istnieje wiele modeli gamepadów przeznaczonych dla komputerów osobistych, które swoim wyglądem imitują urządzenia konsolowe. Najczęściej wykorzystywanym jest wzór kontrolera do PSX oraz PS2. Istnieją również odpowiednie przejściówki umożliwiające podłączenie padów przeznaczonych dla danej konsoli do komputera osobistego tak, aby zachować pełną ich funkcjonalność.

Spis treści 1 Najczęstszy błąd 2 Budowa 2.1 Konsole 8- i 16-bitowe 2.2 Konsole 32-bitowe i nowsze 2.3 Konsole siódmej generacji 3 Zobacz też

Najczęstszy błąd

Najczęstszym błędem jest nazywanie kontrolera konsoli joystickiem, który jest drążkiem, a zatem nie jest tym samym co joypad. W dużym uproszczeniu można powiedzieć, że joystick jest kontrolerem zbudowanym z drążka znajdującego się na podstawce umieszczanej na stole, natomiast joypad trzymany w dłoniach zawiera wyłącznie przyciski oraz gałki analogowe (najczęściej dwie). Gamepad jest z kolei urządzeniem dużo prostszym, nie zawierającym elementów analogowych. Innymi słowy: za pomocą gałek w joypadach możemy precyzyjnie określić kierunek prowadzonego pojazdu w grze, a krzyżak w gamepadzie pozwala na przesłanie 0 lub 1, tzn. sygnału lub jego brak co np. w grach samochodowych objawia się to nagłymi skrętami kierownicy "do oporu".

Budowa

Konsole 8- i 16-bitowe

W erze panowania Nintendo na rynku gier video, konsolowe kontrolery miały bardzo prostą budowę: miały kształy małego prostopadłościanu, na którym znajdowały się strzałki kierunkowem tworzące tzw. D-pad (z ang. directional pad) oraz 2 lub 4 okrągłe przyciski.

Konsole 32-bitowe i nowsze

Konsole 32-bitowe przyniosły nie tylko rewolucję związaną z grafiką 3D, ale także z kształtem kontrolerów. Joypady przestały być prostymi bryłkami, ich kształt był teraz opływowy, idealnie dopasowany do kształtu rąk. Oprócz pada kierunkowego doszła jeszcze gałka sterownicza (kontroler do Nintendo 64), a liczba przycisków zwiększyła się do sześciu, a w przypadku kontrolera do PlayStation - do ośmiu. Pad do SNESa wprowadził przyciski boczne - znajdujące się z brzegu kontrolera, układające się pod palcem wskazującym i serdecznym. Rewolucją na rynku konsolowym kontrolerów był DualShock - pad do PlayStation stworzony kilka lat po premierze tej konsoli. Był to pierwszy kontroler, który posiadał dwie gałki oraz funkcję wibracji.

Konsole siódmej generacji

Budowa kontrolerów do tych konsol jest bardziej zróżnicowana, niż w poprzednich generacjach. Począwszy od joypada do Xbox 360, którego dotknęły jedynie kosmetyczne zmiany, przez pad do PS3 - SIXAXIS, w którym charakterystyczne zwłaszcza dla DualShock wibracje zostały zastąpione wykrywaczem nachylenia (wykrywającym nachylenie 6 stopni w każdym z sześciu kierunków - stąd nazwa), po Wiimote (prawdopodobnie nazwa wzięła się z połączenia Wii (nazwa konsoli) oraz remote, co znaczy tyle co pilot zdalnego sterowania), zwany czasem w Polsce "Wiilotem" ze względu na charakterystyczny styl posługiwania się nim (pad jest w formie pilota, jak do telewizora - tylko mniejszy, i wykrywa jakie ruchy gracz nim wykonuje) oraz na wypadki jakie się zdarzały podczas grania na Wii (otóż znane są przypadki, gdy ów pilocik wyślizgiwał się z dłoni, a sznureczek zabezpieczający się urywał, co owocowało "lotem"), ponadto do Wiimota można podłączyć tzw. nunchak, który rozszerza kontroler o drugie urządzenie z wykrywaczem ruchu, z dodatkowym przyciskiem i analogiem. Do Wii dostępny jest też "zwyczajny" pad, lecz służy on tylko do grania w gry z poprzednich generacji konsol Nintendo. Ponadto w tej generacji stały się standardem kontrolery bezprzewodowe, wyjątkiem są sprzedawane kontrolery przewodowe do Xboxa 360.

Zobacz też

• dżojstik,
• D-pad