Wolna encyklopedia
Muzeum z dell'Opera del Duomo we Florencji
Święty Juda Tadeusz (Juda od hebr. jada – chwalić, dziękować; Tadeusz od aram. tadda – pierś; godny czci, odważny) — apostoł, który był spokrewniony z Jezusem poprzez swoją matkę, a bratem św. Jakuba Młodszego. Według tradycji głosił naukę chrześcijańską w Mezopotamii i Persji, gdzie poniósł męczeńską śmierć. Ciało Judy znajduje się w bazylice św. Piotra w Rzymie. Tradycyjnie przypisywany jest mu List Judy.
Kult św. Judy Tadeusza jest popularny w Polsce, a szczególnie w Warszawie (parafia pw. św. Judy-Tadeusza na warszawskiej Sadybie – ul. Goraszewska 16). Jest on patronem od spraw trudnych i beznadziejnych (zobacz tekst nowenny do tego świętego).
Jest przedstawiony z pałką lub włócznią w ręku, na pamiątkę swojej śmierci (został zabity pałkami) oraz z obrazem przedstawiającym Jezusa.
Jego święto obchodzone jest 28 października.
Piotr • Andrzej • Jakub Większy • Jan • Filip • Bartłomiej • Tomasz • Mateusz • Jakub Mniejszy • Szymon • Juda • Judasz • Maciej