Wolna encyklopedia
Kij – kawałek drewna o cylindrycznym kształcie, o różnej długości i grubości, posiadający dwa lub więcej końców (rozwidlenia), który został ułamany lub obcięty z drzewa, krzewu, trzciny lub trawy (bambus), ewentualnie wystrugany z drewna.
Prawdopodobnie to właśnie kij, a nie tłuk pięściowy był najbardziej pierwotnym narzędziem, które jako nietrwałe (brak znalezisk), umknęło nieco uwadze antropologów.
Ze względu na łatwą dostępność oraz wielorakość cech użytkowych materiału, z którego kij może być wykonany (zwłaszcza po odpowiedniej obróbce), posiada on uniwersalne zastosowanie jako:
- materiał opałowy (np. chrust, łuczywo, zapałka)
- materiał konstrukcyjny (np. palik, sztacheta, tyczka, żerdź), szczególnie do budowy lekkich, mobilnych konstrukcji (np. szałas, proste sanie, lekkie tratwy)
- samoistne narzędzie lub przyrząd (np. pałeczki do jedzenia, oś obrotowa rożna, skrobak, radło, laska)
- część złożonego narzędzia lub przyrządu (np. trzonek, kij od szczotki lub innego narzędzia gospodarczego, wędzisko, drzewce sztandaru)
- przyrząd sportowy (kij hokejowy, kij bilardowy, kij narciarski, kij trekkingowy itp.)
- broń (zobacz: kij bojowy) lub jej część (rękojeść lub drzewce)
Inne, pochodne znaczenia tego terminu:
- kij jako kara (np. dostać 100 kijów)
- kij jako kran nasadzany na beczkę (np. piwo butelkowe lub z kija)
