Wolna encyklopedia
Kodeks Napoleona (fr. Code Napoléon, Code civil des Français) – zespół przepisów i norm prawnych prawa cywilnego wprowadzony we Francji w 1804 roku przez Napoleona Bonaparte. Była to pierwsza wielka kodyfikacja prawa francuskiego, po upadku Ancien Régime'u w wyniku rewolucji francuskiej. Wprowadzał wiele nowoczesnych rozwiązań, lecz miał również swoje wady. Wprowadził karę śmierci cywilnej, która orzeczona przez sąd wywoływała dość nieszczęsne skutki dla skazanego (pozbawiała wszelkich praw, majątek skazanego przepadał, bądź był otwarty dla spadkobierców etc.). Ograniczał prawa kobiet (m.in. mąż mógł żądać rozwodu od kobiety gdy ta cudzołożyła, lecz w przypadku odwrotnym - jedynie gdy kochanka była utrzymywana w domu wspólnym; kobieta pozostawała przez całe życie pod opieką najbliższego męskiego krewnego lub męża; nie mogła rozporządzać majątkiem swoim ani majątkiem małżeńskim; mężowi została powierzona rola wychowania potomstwa). Jego piętą Achillesową było prawo spadkowe. Miało to na celu ograniczenie powstawania wielkich rodzin.
Spis treści |
Zawartość
Maksymy
Code Civil gwarantował wszystkim męskim obywatelom: (ostatnie żądania rewolucji: Liberté=Wolność, Egalité=Równość, Fraternité=Braterstwo)
- Równość przed prawem
- Wolność dla każdego
- Ochrona własności prywatnej
- Całkowite rozdzielenie kościoła od państwa (Laicyzm)
- Obalenie przymusu cechowego
- Wolność zatrudnienia i wyboru zawodu
- Stworzenie podstaw prawnych dla wolnego rynku
- Spis narodzin i śmierci (Spis ludności)
Podział wewnętrzny
Code civil od swojego ustanowienia, podzielony jest na trzy części:
- Livre Ier: Des personnes / O osobach (Art. 7 - 515-8 Code civil)
- Livre II: Des biens et des différentes modifications de la propriété / O majątku i różnych rodzajach własności (Art. 516 -710 Code civil)
- Livre III: Des différentes manières dont on acquiert la propriété / Różne sposoby nabycia własności (Art. 711 - 2283 Code civil)