Wolna encyklopedia

Kokorycz drobna
Systematyka wg Reveala
Domena jądrowce
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada okrytonasienne
Klasa Ranunculopsida
Rząd makowce
Rodzina makowate
Rodzaj kokorycz
Gatunek kokorycz drobna
Nazwa systematyczna
Corydalis pumila (Host) Reichenbach
Synonimy
Corydalis pumila Rchb.
Status ochronny
Kategoria zagrożenia w Polsce (CzL)
EX EW E [E] V [V] R
Kategoria: zagrożony
Kategoria zagrożenia w Polsce (CzK)
EX EW CR EN VU LR
Kategoria: narażony
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons
Gatunek pod ochroną

Kokorycz drobna, kokorycz skąpokwiatowa (Corydalis pumila (Host) Rchb. ) – gatunek rośliny zaliczany w różnych systemach do rodziny makowatych (np. systemu APG II (2003) i Reveala (1998)) lub do rodziny dymnicowatych (np. system Cronquista z 1988 r.).

Spis treści

Rozmieszczenie geograficzne

Występuje w Europie, od Morza Śródziemnego, aż po południową Skandynawię, ale wszędzie jest rośliną rzadką. W Polsce występuje w północno-zachodniej części i jest rośliną bardzo rzadką. Dawniej podawano ją z ok. 20 stanowisk, obecnie została stwierdzona tylko na 11. Wyginęły jej stanowiska na Dolnym Śląsku, istnieją jeszcze na Pomorzu Zachodnim, na Kujawach i w Wielkopolsce[1]. Szczególnie duże jej skupisko występuje w okolicach miejscowości Kamieniec w okolicach Szczecina[2].

Morfologia

Łodyga
Wzniesiona, rozgałęziona, naga, soczysta i delikatna, o wysokości 10-20 cm.
Bulwa
Pełna, z włóknistymi korzeniami na samym dole.
Liście
Dłoniasto złożone, składające się z 3 głęboko wciętych listków o szerokojajowatych odcinkach. Przysadki głęboko dłoniasto wcinane. Wszystkie liście nagie.
Kwiaty
Zebrane w 1–9 kwiatowy, na wierzchołku zwisły kwiatostan. Poszczególne liliowopurpurowe kwiaty wyrastają na krótkich szypułkach (co najmniej trzykrotnie krótszych od przysadki). Są to kwiaty grzbieciste z długą ostrogą. Mają długość 10–15 mm.
Owoc
Torebka wyrastająca na wielokrotnie od niej dłuższym trzonku (trzonek o długości 1–2 mm). Nasiona o średnicy 1–2 mm.

Ekologia

Siedlisko (biologia): liściaste lasy i zarośla, szczególnie w korytach potoków. Występuje na żyznych glebach, preferuje gleby wapienne. Geofit. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Fagetalia [3].

Biologia

Bylina. Dzięki zgromadzonym w bulwie substancjom zapasowym udaje się roślinie tej zakwitnąć bardzo wczesną wiosną i wytworzyć nowe zapasy w bulwie, jeszcze przed rozwinięciem liści przez drzewa, które ją zacieniają w późniejszym etapie rozwoju. Działki kielicha odpadają bardzo wcześnie, tak, że przeważnie nie obserwuje się ich na roślinie. Kwitnie od marca do kwietnia, jest owadopylna.

Zmienność

Tworzy mieszańce z kokoryczą wątłą[4].

Ochrona

Roślina objęta ścisłą ochroną gatunkową.

Kategorie zagrożenia gatunku:

Zagrożeniem dla gatunku są przekształcenia jego naturalnych siedlisk[1].

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Halina Piękoś-Mirkowa, Zbigniew Mirek: Rośliny chronione. Warszawa: Multico Oficyna Wyd., 2006. ISBN 978-83-7073-444-2. 
  2. ↑ Krzysztof Ziarnek: Portrety roślin. Kokorycz drobna Corydalis pumila (Host.) Rchb.. 24 lutego 2004.
  3. ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4. 
  4. ↑ Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953. 
  5. ↑ Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5. 

Bibliografia

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8. 
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953. 
Źródło: „haslo,Kokorycz_drobna”