Wolna encyklopedia

a błona bębenkowa (membrana tympani) (czerwona)b młoteczek (malleus)c kowadełko (incus) d strzemiączko (stapes) e ucho środkowe (auris media)
a błona bębenkowa (membrana tympani) (czerwona)
b młoteczek (malleus)
c kowadełko (incus)
d strzemiączko (stapes)
e ucho środkowe (auris media)
Kosteczki słuchowe: młoteczek malleus, kowadełko incus i strzemiączko stapes.
Kosteczki słuchowe: młoteczek malleus, kowadełko incus i strzemiączko stapes.

Kosteczki słuchowe (kostki słuchowe, łac. ossicula auditora) – najmniejsze kości znajdujące się w uchu środkowym i wchodzące w skład kośćca ssaków. Pośredniczą one w przekazywaniu bodźców dźwiękowych ze świata zewnętrznego do układu nerwowego. Składają się na nie: młoteczek (malleus), kowadełko (incus) i strzemiączko (stapes).

To jedyne kości, które nie zmieniają swojego rozmiaru przez całe życie (w momencie narodzin są już ostatecznie ukształtowane). W okresie płodowym kosteczki słuchowe wytwarzają się poza "obrębem czaszki" (powstają z łuków skrzelowych) tak jak u ryb kostki podtrzymujące skrzela. U człowieka przesuwają się one w stronę środka (wnętrza) głowy, aby ostatecznie stać się częścią aparatu słuchowego.