Wolna encyklopedia

Reino de Mallorca Królestwo Majorki
← 1262-1349 →
Flaga Królestwa Majorki Godło Królestwa Majorki
Język urzędowy	język kataloński
Stolica	Perpignan
Ustrój polityczny	monarchia
Ostatnia głowa państwa	król Jakub III
Powierzchnia  • całkowita	4 992 km²
Liczba ludności (1293)  • całkowita   • gęstość zaludnienia	ok. 50 000 ok. 10 osób/km²
oddzielenie na mocy testamentu Jakuba I	od Aragonii 1262
aneksja	przez Aragonię 1349
Religia dominująca	Katolicyzm

Królestwo Majorki – utworzone zostało na mocy testamentu króla Aragonii Jakuba I Zdobywcy w 1262 r., jako przyszłe królestwo dla młodszego syna Jakuba II.

Królestwo obejmowało wyspy Majorka, Minorka i Ibiza oraz krainy Roussillon i Cerdanya. Królowie Majorki nosili też tytuł władców miast Montpellier, Carladès i Aumelàs. Stolica królestwa znajdowała się w Perpignan.

Na skutek inwazji aragońskiej w latach 1285-1286 Królestwo Majorki utraciło Roussillon i Cerdanya, zachowując jedynie Baleary. Po 1298 królestwo na powrót przejęło dawne posiadłości. W 1344 król Aragonii Piotr IV dokonał inwazji na Majorkę i uwięził króla Jakuba III. Po śmierci Jakuba III w 1349 Królestwo Majorki zostało oficjalnie połączone z Aragonią. Formalnie tytuł królów Majorki zachowały do swojej śmierci dzieci Jakuba III.

Lista królów Majorki

• 1262-1276 – Jakub I ^[1] = Jakub I Zdobywca, król Aragonii
• 1276-1311 – Jakub II, syn Jakuba I Zdobywcy
• 1311-1324 – Sanczo I, syn Jakuba II, króla Majorki
• 1324-1344 – Jakub III, bratanek Sancza I
• od 1344 do Królestwa Aragonii^[2]

1. ↑ W większości obcojęzycznych opracowań lista władców Majorki zaczyna się od Jakuba I Zdobywcy, będącego jednocześnie królem Aragonii i stąd jego syn jest nazywany Jakubem II z Majorki. Natomiast w polskiej historiografii przyjmuje się niekiedy, że pierwszym królem Majorki był dopiero syn Jakuba I Zdobywcy – właśnie Jakub i to on jest „Jakubem I”.
2. ↑ Syn Jakuba III, Jakub do swej śmierci w 1375 używał tytułu króla Majorki.