Wolna encyklopedia

Krótki film o zabijaniu
Kraj produkcji	Polska
Język	polski
Główne role	Mirosław Baka Krzysztof Globisz
Data premiery	11 marca 1988
Czas trwania	84 minuty
Produkcja
Reżyseria	Krzysztof Kieślowski
Scenariusz	Krzysztof Piesiewicz Krzysztof Kieślowski
Muzyka	Zbigniew Preisner
Zdjęcia	Sławomir Idziak
Scenografia	Halina Dobrowolska Magdalena Dipont
Kostiumy	Małgorzata Obłoza Hanna Ćwikło
Montaż	Ewa Smal
Produkcja	Studio Filmowe "Tor"
Nagrody
Felix 1988 Złote Lwy FPFF Gdynia 1988 Nagroda specjalna na Festiwalu Filmowym w Cannes 1988
Krótki film o zabijaniu  na Filmweb.pl
Krótki film o zabijaniu  na FilmPolski.pl
Krótki film o zabijaniu  na IMDb

Krótki film o zabijaniu (ang. A Short Film About Killing) – dramat psychologiczny Krzysztofa Kieślowskiego wyprodukowany w roku 1987. Jest kinową wersją Dekalogu V - dłuższą o kilkanaście minut.

Spis treści 1 Fabuła 2 O filmie 3 Obsada 4 Ciekawostki

Fabuła

Warszawa, 16 marca 1987 roku. Piotr jest młodym adwokatem. Po zdaniu egzaminu przed komisją, podczas którego wypowiada się przeciw prewencyjnej funkcji kary śmierci, zabiera swoją narzeczoną do cukierni. W tym samym miejscu znajduje się 20-letni Jacek. Mężczyzna włóczy się potem jakiś czas po mieście, wreszcie zatrzymuje taksówkę i zamawia kurs na odległą ulicę na Mokotowie. Po dotarciu na miejsce, zabija taksówkarza, dusząc go żeglarskim sznurem, a następnie miażdżąc głowę kamieniem. Zostaje schwytany i postawiony miesiąc później przed sądem. Jego obrońcą jest Piotr, który mimo usilnych starań, nie jest w stanie uratować Jacka przed najwyższym wymiarem kary. W więzieniu Piotr długo rozmawia ze skazańcem, o traumie Jacka (śmierć ukochanej siostry), która wypaczyła psychikę przyszłego mordercy. Rozmowy nie udaje się dokończyć. Jacek zostaje zabrany do celi śmierci i powieszony.

O filmie

Krótki film... jako dramat psychologiczny w zaskakujący sposób kontrastuje dobre i złe czyny Jacka i Taksówkarza, których działanie coraz bardziej zbliża ich do punktu kulminacyjnego - sceny morderstwa. Krzysztof Kieślowski w charakterystyczny sposób zostawia widzowi ocenę obu postaci, pokazując ich postępowanie - Jacek rozbijający samochodowe szyby kamieniami, z czułością wspomina zmarłą siostrę. Podobnie Taksówkarz, który ucieka swoim Polonezem czekającej parze pasażerów, po chwili karmi bezdomnego psa własnymi kanapkami. Postępowanie Taksówkarza w niektórych momentach skłania do przekonania, że jest on człowiekiem złym i zasłużył na swój los. W innych scenach filmu widz ma ochotę zlitować się nad Jackiem, sprawiającym wrażenie zagubionego i bezbronnego.

Film wszedł na ekrany na miesiąc przed wykonaniem ostatniej kary śmierci w Polsce.

Obsada

• Mirosław Baka - Jacek Łazar
• Krzysztof Globisz - adwokat Piotr Balicki
• Jan Tesarz - taksówkarz Marian
• Zbigniew Zapasiewicz - przewodniczący komisji adwokackiej
• Aleksander Bednarz - kat
• Zdzisław Tobiasz - sędzia
• Elżbieta Helman - Beatka, pracownica sklepu spożywczego
• Marzena Manteska - narzeczona Piotra
• Maciej Maciejewski - prokurator
• Jerzy Zass - naczelnik więzienia
• Artur Barciś - robotnik
• Barbara Dziekan - bileterka
• Zdzisław Rychter - rysownik na Starym Mieście
• Małgorzata Pieczyńska - wróżka
• Olgierd Łukaszewicz i Krystyna Janda - małżeństwo
• Sylwester Maciejewski i Andrzej Mastalerz - bracia Jacka

Ciekawostki

W filmie pojawiają się trzy błędy:

• montażowy: taksówkarz w trakcie morderstwa wyciąga prawą stopę z buta i ściąga skarpetkę, a chwilę później na ekranie widać na zbliżeniu jego lewą bosą stopę (prawa jest w bucie)
• merytoryczny: w scenie sądowej przewodniczący składu sądowego ogłasza, że zamyka rozprawę i skład opuszcza salę. W tym momencie Jacek pyta Piotra (adwokata) czy to już koniec - uzyskawszy odpowiedź pozytywną, zostaje wyprowadzony z sali, po czym Piotr dzwoni do narzeczonej z informacją, że przegrał. Błąd polega na tym, że zamknięcie rozprawy poprzedza wydanie wyroku i jego ogłoszenie, natomiast w tej scenie ewidentnie widać, że wyrok już zapadł i został ogłoszony.
• merytoryczny: adwokat Piotr mówi sędziemu tuż po wyroku skazującym, że był przed rokiem w tym samym miejscu co Jacek w dniu morderstwa, tymczasem w celi śmierci dowiadujemy się, że od dnia morderstwa, do dnia w którym zapadł wyrok, minął zaledwie miesiąc

Artur Barciś (stała, mistyczna postać całego cyklu) pojawia się dwa razy - raz jako geodeta na Karowej oraz jako malarz z drabiną w zakładzie karnym w momencie, gdy Piotr wchodzi do celi porozmawiać z Jackiem tuż przed jego egzekucją