Wolna encyklopedia
Krańcowa stopa substytucji – stosunek wymiany, przy którym konsument skłonny jest dokonać wymiany dobra X na dobro Y i na odwrót. Zależy od krzywych użyteczności osiąganych z konsumpcji danych dóbr i stanu posiadania.
Innymi słowy krańcowa stopa substytucji jest to stosunek przyrostu konsumpcji jednego dobra do ubytku konsumpcji innego (innych) – taki, że konsument nie zmienia osiąganej użyteczności i przy założeniu, że jego krzywa obojętności pozostaje niezmieniona.
Ponieważ zakładamy, że użyteczność osiągana z konsumpcji kolejnych porcji danego dobra jest malejąca, krańcowa stopa substytucji jest zawsze malejąca.
Bogusław Czarny i Ryszard Rapacki w swojej książce "Podstawy ekonomii", KSS dobra Y dobrem X określają jako "stosunek porcji dobra Y, z której konsument musi zrezygnować, aby niewielka dodatkowa porcja dobra X nie zmieniła oceny (użyteczności) jego koszyka, do tej właśnie porcji dobra X."
Posługując się krzywą obojętności zauważa się, że KSS rośnie w miarę wzrostu wartości na osi odciętych X.
Formalna definicja
Dla ustalonego poziomu użyteczności u0 i funkcji użyteczności u(x,y) krzywa obojętności zdefiniowana jest jako zbiór tych punktów (x,y), które spełniają warunek u(x,y) = u0. Zakładając, że funkcja użyteczności u(x,y) jest różniczkowalna otrzymujemy:
skąd:
Wyrażenie po prawej stronie definiuje krańcową stopę substytucji. Z powyższego wzoru wynika, że jest ona równa nachyleniu stycznej do krzywej obojętności.
Bibliografia
- R. Preston McAfee: Introduction to Economic Analysis. ISBN 160049000X. (en)

