Wolna encyklopedia
Krajowy System Elektroenergetyczny (KSE) jest zbiorem urządzeń do rozdziału, przesyłu i wytwarzania energii elektrycznej, połączonych w system umożliwiający dostawy energii elektrycznej w sposób ciągły i nieprzerwany.
System dzielimy na podsystemy:
- wytwórczy (elektrownie),
- sieć przesyłowa - linie i stacje elektroenergetyczne 750kV, 400kV i 220kV. Sieć przesyłowa jest siecią ogólnopolską i jest zarządzana przez jednego operatora - PSE Operator SA.
- sieć dystrybucyjna lub rozdzielcza - 110kV, linie średniego napięcia i linie niskiego napięcia. Sieci dystrybucyjne są sieciami regionalnymi i są zarządzane przez regionalnych operatorów (np. ENEA, ENERGA, STOEN itp). Sieć 110kV jest częścią sieci dystrybucyjnej, jednak ze względu na sposób pracy (sieć oczkowa, zamknięta) identyczny jak w sieci przesyłowej, jej praca jest koordynowana przez PSE Operator SA.
W KSE obowiązuje następujący podział:
- Krajowa Dyspozycja Mocy (KDM) - kieruje pracą sieci podstawowej tj. 750, 400 i 220 kV oraz regionalną, także wybranymi liniami 110kV o znaczeniu systemowym,
- Obszarowa Dyspozycja Mocy (ODM) - kieruje pracą sieci regionalnej, nadzoruje sieć lokalną i kieruje operacjami łączeniowymi w sieci podstawowej,
- Zakładowa Dyspozycja Ruchu (ZDR) - kieruje pracą sieci lokalnej rozumianej jako obszar sieci danego zakładu energetycznego,
- Rejonowa Dyspozycja Ruchu (RDR) - kieruje pracą wydzielonych fragmentów sieci lokalnej na obszarze rejonu należącego do danego zakładu energetycznego.
W związku z przekształceniami własnościowymi w polskiej energetyce i dążeniem do ograniczania zatrudnienia, funkcje RDR-ów przejmują często ZDR-y. Wiele obiektów energetycznych jest bezobsługowych i dyżurni dyspozytorzy obecnie są na większych stacjach.
Strukturę polskiego systemu elektroenergetycznego można zobaczyć na mapie sieci przesyłowych umieszczonej na stronie PSE [1]