Wolna encyklopedia
Krak II (łac. Gracchus) - prawdopodobnie postać fikcyjna stworzona na potrzeby kroniki Mistrza Wincentego zw. Kadłubkiem. Występuje tam jako młodszy z dwóch synów i następca legendarnego Kraka.
Wincenty Kadłubek, przetwarzając legendę o Smoku Wawelskim, pisze w kronice o potworze, którego zwano "całożercą" (holophagus). Potwór wymagał od poddanych Kraka, aby co tydzień dostarczali mu bydło, które potem zjadał. Jeżeli bydło nie zostało dostarczone, "całożerca" miał pożerać tylu ludzi, ile mu się należało ofiary. W takiej sytuacji Krak postanowił nasłać na potwora swoich dwóch synów, którzy po niepowodzeniach w otwartej walce uciekli się do podstępu. Podali "całożercy" jako zwyczajową ofiarę skóry bydlęce wypchane siarką, czym udusili potwora. Wtedy młodszy z braci rzucił się na starszego i go zabił, ojcu natomiast skłamał, że to potwór jest odpowiedzialny za śmierć brata. W zakończeniu do tejże historii Kadłubek pisze: "Tak oto młodszy Grakch przejmuje władzę po ojcu", po czym następują słowa o odkryciu mrocznego sekretu władcy i wygnaniu go. W taki sposób wygasa ród Kraka. Całość skwitowana jest morałem: "Wszak prawem jest najsprawiedliwszym, gdy sprawców zbrodni ich własna zbrodnia zabija", który mistrz Wincenty zapożyczył od Owidiusza.
Literatura
Mistrz Wincenty Kadłubek, Kronika Polska, tłum. B. Kürbis, Wrocław 2003. s.13-15.