Wolna encyklopedia
Krew pępowinowa - stanowi źródło krwiotwórczych komórek macierzystych oraz komórek mezenchymy. Ta krew jest jedynym źródłem komórek macierzystych nie wymagającym używania metod inwazyjnych u dawcy.
Pobranie krwi pępowinowej jest prostym, krótko trwającym zabiegiem nie powodującym żadnego zagrożenia ani dla noworodka ani dla matki. Do niedawna łożysko i pępowina były utylizowane tuż po porodzie. Obecnie krew pępowinowa może być przechowywana przez kilkadziesiąt lat.
Komórki macierzyste pochodzące z krwi pępowinowej, podobnie jak komórki szpiku mogą być przeszczepiane w celu odbudowania układu krwiotwórczego i odpornościowego i wykazują przy tym większą skuteczność niż komórki macierzyste pozyskane od dawców dorosłych. Mają dużą zdolność namnażania się po przeszczepieniu.
Dowodzi to, że przeszczepianie krwi pępowinowej będzie stosowane nie tylko w chorobach nowotworowych, w których wskazane jest przeszczepianie szpiku, ale także w leczeniu wielu chorób niehematologicznych.
Ograniczeniem wydaje się być tylko ilość pobieranej krwi pępowinowej, która wystarcza do przeszczepu tylko przez pewien okres życia i u dorosłych jest już niewystarczająca do wykonania skutecznego przeszczepu.
W Polsce pierwszego przeszczepu krwi pępowinowej dokonano w 1994 roku u chłopca z ostrą białaczką szpikową. W 2007 roku po raz pierwszy użyto do transplantacji krwi pępowinowej, która wcześniej została pobrana, przetworzona i przechowywana w prywatnym banku krwi[1].
