Wolna encyklopedia

Rycerz w zbroi turniejowej na koniu przykrytym kropierzem

Kropierz – okrycie z tkaniny na konia, zakrywające go za wyjątkiem pyska i dolnych partii kończyn.

Znany był już w starożytności na Bliskim Wschodzie, kiedy to jako pikowany lub ponaszywany płytkami z metalu, rogu czy kości pełnił rolę zbroi końskiej (Clibanarii i Katafrakci). W Europie pojawił się w XII wieku jako jedna ze zdobyczy technicznych (m.in. kusze, buzdygany, nadziaki, hełmy garnczkowe), przywleczonych przez uczestników pierwszych krucjat.

Jego pierwotną funkcją była ochrona koni przed udarem słonecznym i zapaleniami oczu, co zdarzało się dośc często, gdyż konie krzyżowców nie były przyzwyczajone do gorącego klimatu Syrii i Palestyny. W Europie zatracił to znaczenie i został szybko przyjęty, ponieważ stanowił dobre pole do umieszcznia herbów rycerskich, obok proporców, tarcz i tunik nakładanych na zbroję.