Wolna encyklopedia

Współrzędne: 54°22'57" N 19°26'40" E54.3825 19.4444444 (Krynica Morska)

Krynica Morska
Herb Krynicy Morskiej
Województwo	pomorskie
Powiat	nowodworski (pomorski)
Gmina  - rodzaj	Krynica Morska miejska
Prawa miejskie	1991
Burmistrz	Adam Ostrowski
Powierzchnia	102,04 km²
Położenie	54° 22'57'' N 19° 26'40'' E
Ludność (2006) • liczba ludności • gęstość	1390 13,6 os./km²
Strefa numeracyjna (do 2005)	55
Kod pocztowy	82-120
Tablice rejestracyjne	GND
Położenie na mapie Polski Krynica Morska
TERC10 (TERYT)	6222910011
Urząd miejski3 ul. Górników 15 82-120 Krynica Morska tel. 55 247-65-27; faks 55 247-65-66 (e-mail)
Strona internetowa miasta

Krynica Morska (do 1958 Łysica, niem. Kahlberg), - to miasto i gmina w województwie pomorskim, w powiecie nowodworskim na Mierzei Wiślanej między Bałtykiem a Zalewem Wiślanym przy drodze wojewódzkiej DW501. Miejscowość turystyczna oraz kąpielisko morskie. Liczne pola biwakowe, kempingi, ośrodki wczasowe oraz 2 hotele. W sezonie połączenie statkami żeglugi przybrzeżnej z Tolkmickiem, Elblągiem i Fromborkiem.

W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa elbląskiego. W skład gminy miejskiej Krynica Morska wchodzą również miejscowości Przebrno i Piaski.

Według danych z 31 grudnia 2006²², miasto miało 1390 mieszkańców.

Spis treści 1 Struktura powierzchni 2 Demografia 3 Historia 3.1 Nazwy miasta 4 Lokalne ciekawostki 5 Ochrona przyrody 6 Sąsiednie gminy 6.1 Linki zewnętrzne 7 Zobacz też 8 Przypisy

Struktura powierzchni

Według danych z roku 2005⁶, Krynica Morska ma obszar 102,04 km², w tym:

• użytki rolne: 1%
• użytki leśne: 16%

Miasto stanowi 15,63% powierzchni powiatu.

Demografia

Dane z 31 grudnia 2006²²:

Opis	Ogółem		Kobiety		Mężczyźni
jednostka	osób	%	osób	%	osób	%
populacja	1390	100	722	51,9	668	48,1
gęstość zaludnienia (mieszk./km²)	13,6		7,1		6,5

Według danych z roku 2005⁶, średni dochód na mieszkańca wynosił 5375,25 zł.
Jest to najbogatsza gmina miejska w Polsce.

Historia

Po raz pierwszy wzmiankowana w XV wieku jako Kahlberg. Od 1466 należała do Gdańska, po 1842 przeszła na własność Elbląga. W tym czasie uruchomiono połączenia morskie z Elblągiem i Królewcem. Znacznie rozbudowana po II wojnie światowej. Od 1945 roku należy do Polski - nosiła nazwę Łysica. W 1958 roku zmieniono ją na Krynicę Morską. Do końca 1972 roku Krynica Morska należała do powiatu elbląskiego ^[1]. W 1975 roku włączona do województwa elbląskiego, 1999 do województwa pomorskiego. W 1991 przyznano jej prawa miejskie.

Nazwy miasta

• Łeb - pierwotna nazwa słowiańska
• W języku niem. Kahlenberge, Kaleberg, Kahlberg (Liep) w okresie przynależności do Gdańska oraz Prus - forma w nawiasie "Liep" nawiązuje do nazwy Łeb.
• W latach 1945–1958 kolejno Łysa Góra i Łysica - nazwy stanowiące kalkę ostatniej nazwy niemieckiej.
• Krynica Morska - aktualna nazwa miasta odwołująca się do wyrazu ukraińskiego i regionalizmu południowopolskiego jest nazwą niefortunną i całkowicie obcą z punktu widzenia mowy rdzennych mieszkańców Pomorza.^[2].

Lokalne ciekawostki

Krynica Morska jest najmniejszą gminą w Polsce pod względem liczby mieszkańców.

• cmentarz żołnierzy radzieckich
• port rybacki
• kościół z 1938
• latarnia morska
• jedyna w Polsce ulica Teleexpressu
• Wielbłądzi Garb - najwyższa wydma na Mierzei Wiślanej
• Zawiera ukryte źródła solankowe

Ochrona przyrody

• Park Krajobrazowy Mierzeja Wiślana
• Rezerwat przyrody Buki Mierzei Wiślanej

Sąsiednie gminy

Frombork, Sztutowo, gmina Tolkmicko. Gmina sąsiaduje z morzem Bałtyckim.

Linki zewnętrzne

• Mapy: Autopilot • Google Maps • Szukacz • Targeo • Zumi

• Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi

Strona internetowa o przekopie Mierzei Wiślanej w okolicach Krynicy

Zobacz też

• Krynica Górska

Przypisy