Wolna encyklopedia
Krystyna Eberhardyna Hohenzollernówna (Bayreucka), Christiane Eberhardine von Brandenburg-Bayreuth (ur. 29 grudnia 1671 w Bayreuth, zm. 5 września 1727 w Pretzsch) – tytularna królowa Polski, żona Augusta II.
Była najstarszą córką margrabiego Bayreuth – Krystiana Ernesta i jego żony Zofii Luizy. Wychowywana była na gorliwą luterankę. W 1686 r. poznała Fryderyka Augusta I, syna elektora saskiego. Od początku chciała, aby młody Wettin został jej mężem. Zofia Luiza starała się zapobiec temu małżeństwu. Jednak po długich negocjacjach, 20 stycznia 1693 r. w Bayreuth doszło do ślubu ich obojga.
17 października 1696 r. urodziło się ich jedyne wspólne dziecko – późniejszy August III. W 1697 r. mąż Krystyny został królem Polski. Wtedy nastąpiła rozłąka małżonków, ponieważ August przeszedł na katolicyzm, a Krystyna nie chciała tego zrobić. Nigdy nie była też koronowana na królową Polski i nigdy do Polski nie przyjechała - warunkiem było jej przejście na katolicyzm. Była osamotniona, stale podupadała na zdrowiu. W 1719 spotkała się w Pirnau z synem i jego żoną – Marią Józefą Habsburżanką, gorliwą katoliczką, natomiast w roku 1727 na kilka miesięcy przed śmiercią ostatni raz zobaczyła męża.
Zmarła 5 września 1727 r. w Pretzsch, gdzie została pochowana. Mimo braku koronacji do końca życia zachowała tytuł królowej Polski. Na uroczystości pogrzebowe Jan Sebastian Bach skomponował kantatę Lass Fürstin, lass noch einen Strahl, zwaną Trauer Ode, Odą żałobną (BWV 198). Autorem tekstu kantaty jest Johann Christoph Gottsched.
| Poprzednik Maria Kazimiera d'Arquien |
 |
królowa Polski 1697-1727 |
|
Następca Katarzyna Opalińska |