Wolna encyklopedia
Krzemionki – rezerwat archeologiczny w okolicach Ostrowca Świętokrzyskiego.
Na jego terenie znajduje się kopalnia krzemienia pasiastego, eksploatowana w latach ok. 3900-1600 p.n.e. W neolicie minerał ten wydobywany był przez ludność kultury pucharów lejkowatych i kultury amfor kulistych, a w epoce brązu – przez ludność kultury mierzanowickiej. Kopalnia ta należała do jednej z najważniejszych w Europie.
Kopalnie krzemienia w tym miejscu zostały odkryte w 1922 r. przez geologa Jana Samsonowicza. Zlokalizowano tu przeszło 700 szybów połączonych siecią rozchodzących się promieniście chodników. Przeciętna głębokość szybu wynosi 5-8 m, maksymalna 11 m. Maksymalna średnica 11 m. Szerokość chodników dochodzi do 0,7, a ich wysokość waha się w granicach 0,6-1,2 m.
W chodnikach odnaleziono pozostawione filary i ślady stemplowania. Na powierzchni odkryto pozostałości pracowni, w której obrabiano wydobyty krzemień. Na ścianach chodników zachowały się nieliczne rysunki wykonane przy pomocy węgla drzewnego.
Przez rezerwat przechodzi 
niebieski szlak turystyczny z Łysej Góry do Pętkowic.
Po okresie eksploatacji neolitycznej tereny krzemionek przez długi czas zarastał las. Dzięki temu ślady prahistorii nie zostały zniszczone. Dopiero w 1931 roku powstała wieś Kolonia Krzemionki, nastąpił wyręb lasów i odkrycie wyrobisk górniczych.[1]
Spis treści |
Przypisy
- ↑ S.Krukowski, Krzemionki Opatowskie. Warszawa 1939.
Literatura
- Teresa Węgrzynowicz, Jacek Miśkiewicz, Wędrówki po wykopaliskach. Wiedza Powszechna, Warszawa 1972.
Zobacz też
- stanowisko archeologiczne
- Krzemionki Podgórskie w Krakowie