Wolna encyklopedia

Ten artykuł dotyczy wsi w woj. dolnośląskim. Zobacz też: inne miejscowości.

Współrzędne: 50°44′03″N 16°03′51″E / 50.73417, 16.06417

Krzeszów
Województwo dolnośląskie
Powiat kamiennogórski
Gmina Kamienna Góra
Położenie 50° 44' 03'' N
16° 03' 51'' E
Ludność
 • liczba ludności

1527
Strefa numeracyjna
(do 2005)
75
Tablice rejestracyjne DKA
Położenie na mapie Polski
"Tło mapy lokalizacyjnej, z zaznaczonymi granicami"
"Krzeszów"
Krzeszów
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Krzeszów (przed 1945 niem. Grüssau) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kamiennogórskim, w gminie Kamienna Góra.

W latach 1973-1976 miejscowość była siedzibą gminy Krzeszów. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Spis treści

Położenie

Wieś położona w Kotlinie Krzeszowskiej, w Sudetach Środkowych, nad rzeką Zadrną, u ujście jej lewego dopływu Cedronu na wysokości 450 - 470 m n.p.m.

Historia

W 1242 księżna Anna, wdowa po Henryku Pobożnym, ufundowała w Krzeszowie klasztor benedyktynów sprowadzonych z czeskich Opatovic. Jej wnuk Bolko I Surowy, wówczas książę jaworski, w 1289 wykupił dobra klasztorne, a w 1292 ufundował Opactwo cystersów, którzy przybyli z Henrykowa.

Opactwo cysterskie

Kościół klasztorny stał się mauzoleum książąt świdnicko-jaworskich, Są tu pochowani: Bolko I Surowy, Bolko, Bernard Świdnicki, Henryk I Jaworski, Henryk II Świdnicki, Bolko II Mały oraz, według legendy, Bolko III. Dzięki nadaniom książęcym i prywatnym opactwo stało się jednym z największych posiadaczy ziemskich na Śląsku. Ciężkie czasy nastały w czasie wojen husyckich, wojny trzydziestoletniej oraz po wojnach śląskich, kiedy te tereny weszły w skład państwa pruskiego. W 1810 nastąpiła kasata klasztoru i przejęcie jego dóbr przez państwo. W latach 1919-1945 klasztorem władali benedyktyni.

W 1945 wieś została przyłączona do Polski. Jej dotychczasowych mieszkańców wysiedlono do Niemiec. W 1946 klasztor objęły ss. benedyktynki ze Lwowa.

Zabytki

Sanktuarium Maryjne

W Bazylice Mniejszej pw.Wniebowzięcia NMP w ołtarzu głównym mieści się najcenniejszy skarb Diecezji Legnickiej - ikona Matki Boskiej Łaskawej. Słynący łaskami obraz czczony jest na przestrzeni dziejów przez Czechów, Polaków, Niemców i Węgrów. Jest to najstarszy, bo XIII-to wieczny wizerunek Matki Boskiej na ziemiach Polski, i jeden z pięciu najstarszych w Europie. 2 czerwca1997 r.Jan Paweł II podczas pielgrzymki do Legnicy ukoronował obraz. Uroczysta intronizacja obrazu odbyła się w Krzeszowie 17 sierpnia 1997 r. W okresie od 25 marca1996 r. do 10 września1997 r. na terenie Diecezji Legnickiej miała miejsce peregrynacja kopii wizerunku Madonny Krzeszowskiej. Obraz nawiedził wówczas 523 kościoły i 37 kaplic zakonnych. Obraz namalowany jest temperą na modrzewiowej desce o rozmiarach 60 x 37,5 cm. Zadumana Matka Boska z Dzieciątkiem Jezus na prawym ramieniu lewą dłoń trzyma na sercu. Głowa i ramiona Maryi otulone są czerwonobrunatną chustą. Dziecię odziane jest w szatę koloru zielonkawozłotym, w lewej rączce trzyma zwinięty pergamin, prawą rękę zaś unosi w geście błogosławieństwa. Główkę kieruje w stronę Matki. Tło obrazu jest złote. Obraz otacza barokowa rama z kunsztowną ornamentacją i napisem "Gratia Sanctae Mariae" (Łaska Świętej Maryi). Twórca obrazu ani też data namalowania obrazu nie są znane. Corocznie, 15 sierpnia, w dniu odpustu obraz jest zdejmowany z ołtarza głównego i niesiony w uroczystej procesji przez przedstawicieli stanów: kapłanów, ojców, matki, młodzież męską i żeńską, górników i dzieci przy dźwiękach pieśni maryjnych. Matka Boska Łaskawa zwana jest też Królową Sudetów.

Galeria

Zobacz też

Linki zewnętrzne