Wolna encyklopedia
Krzyż serbski (serb. српски крст / srpski krst) - grecki krzyż (równoramienny) z 4 złotymi krzesiwami (serb. ocila / оцила) przypominającymi cyrilickie litery "C" w każdym rogu.
Według powszechnego mniemania cztery złote krzesiwa w krzyżu serbskim wyrażają dewizę Само слога Србина спасава (alfabet łaciński: Samo sloga Srbina spasava, pol. Tylko jedność ocali Serbów lub Tylko w jedności Serbów ratunek)
Historia
Krzyż serbski wywodzi się ze sztandaru przyjętego w roku 1261 przez cesarza Michała VIII Paleologa jako godło cesarstwa bizantyjskiego.
Przedstawiał on złoty grecki krzyż na czerwonym polu, w którego czterech rogach umieszczono 4 greckie litery Β oznaczające dewizę odnoszącą się do Chrystusa Pantokratora - Βασιλεὺς Βασιλέων Βασιλεύων Βασιλευόντων (alfabet łaciński: Basiléus Basiléon, Basiléuon Basileuónton), co w tłumaczeniu na język polski oznacza Król Królów króluje nad Królami.
Po objęciu w 1402 roku funkcji despoty serbski ksiażę Stefan Lazarowicz (1389-1427) z dynastii Hrebeljanoviciów przyjął jako godło dwugłowego orła Paleologów a jako swój sztandar - krzyż Michała VIII Paleologa.[1]
Przypisy
- ↑ Anarheologija Slika 5: Srpski štit, grb Despotovine od početka XV veka. i podana tamże literatura