Wolna encyklopedia

Krzysztof Berbeka (ur. 11 kwietnia 1930 w Pińsku, zm. 1 kwietnia 1964 w Zurychu) – polski alpinista i taternik, ratownik górski, przewodnik tatrzański. W latach 1960-1971 należał do niego wysokościowy rekord Polski[1].

Od 4. roku życia mieszkał w Mszanie Dolnej, uczył się w liceum ogólnokształcącym w Rabce. Po maturze przeniósł się do Zakopanego i aktywnie zaczął uprawiać wspinaczkę górską. W 1952 r. po złożeniu przyrzeczenia został ratownikiem tatrzańskim, brał udział w ponad 200 wyprawach ratunkowych i przetransportował ok. 200 poszkodowanych osób[2]. Był też licencjonowanym przewodnikiem tatrzańskim, instruktorem taternictwa, narciarstwa i ratownictwa górskiego.

Krzysztof Berbeka uczestniczył w wielu wyprawach w Alpy (1957 brał udział w słynnej akcji ratunkowej na Eigerze, 1964), Hindukusz (1960) i Kaukaz (1958, 1961). Zmarł na skutek urazów i odmrożeń jakich doznał podczas wypadku 18 marca 1964 r., w czasie zejścia z Dent d'Hérens[3].

W 1965 r. Krzysztof Berbeka został wybrany patronem Grupy Podhalańskiej GOPR.

Jest pochowany na nowym cmentarzu w Zakopanem przy ulicy Nowotarskiej.

Bibliografia

Przypisy

  1. ↑ Wejście na Noszak (7492 m n.p.m.) 27 sierpnia 1960 r., zespół: Krzysztof Berbeka, Stanisław Biel, Jerzy Krajski, Stanisław Kuliński, Jan Mostowski, Zbigniew Rubinowski i Stanisław Zierhoffer.
  2. ↑ tatry.z-ne.pl
  3. ↑ Apoloniusz Rajwa, Wspomnienie Krzysztofa Berbeki, e-gory.pl
Źródło: „haslo,Krzysztof_Berbeka”