Wolna encyklopedia

Krzysztof Mikołaj Dorohostajski h. Leliwa (ur. 2 marca 1562 – zm. 1615) – marszałek wielki litewski, dowódca wojskowy, poeta. własciciel m.in. Błotkowa (k. Terespola), m. Taboryszki, zwane niegdyś Merecz, pow. wileński.

Pochodził z rodziny litewskiej, wywodzacej się od Monwidów; z której jedna linia uzyskała ok. r. 1600 tytuł baronów państwa rzymskiego, lecz już w 1638 wygasła. Jego ojcem był Mikołaj Dorohostajski (zm. 1597), wojewoda połocki. W 29 września 1580 r. w ramach odzyskiwania Inflant, zdobył on fortecę Newel. Odznaczył się w wojnie polsko-szwedzkiej 1600-1611, a także walczył w wojnie polsko-rosyjskiej 1609-1618. W bitwie po Kokenhuzą w 1601 roku dowodził prawym skrzydłem i w znacznym stopniu przyczynił się do zwycięstwa. Zginął podczas oblężenia Smoleńska. W 1603 roku wydał w Krakowie dzieło Hippica, to jest o koniach księga, które zawierało podstawy polskiej szkoły jazdy konnej.

W Oszmianie Murowanej, czyli Oszmiance, istniał obszerny dwór murowany, w którym Krzysztof Dorohostajski, założył w XVII wieku drukarnię i wytłoczył w niej dzieło swoje o koniach p. n. Hippika....

Był gorliwym kalwinistą i ufundował zbory tego wyznania w Głębokiem na Litwie.

Dwukrotnie żonaty, najpierw z Zofią Chodkiewiczówną, potem z Zofią Radziwiłłówną, drugie małżeństwo było wyraźnie nieudane i mąż posądzał żonę o zdradę. Z tego drugiego związku urodził się jedyny syn Krzysztofa, Władysław Dorohostajski (1611-1638) cześnik wielki koronny, dziedzic majętności ojca i opiekun zborów kalwińskich na Litwie.

Źródło;

Polski Słownik Biograficzny (t. 5 s. 331)