Wolna encyklopedia
Krzysztof Kobylański (albo Krzysztof Kobyleński) herbu Grzymała (ok. 1520-1565) - poeta renesansowy (wczesnohumanistyczny) piszący po łacinie, podkomorzy wieluński, magnat, właściciel rozległych dóbr w ziemi wieluńskiej, w tym Dankowa oraz Dukielszczyzny. Autor m.in. epigramatów. Ojcem jego był Mikołaj Kobylański (zm. ok.1532 r.} kasztelan rozpierski, a matką Anna z Pilczy, a bratem Jan Kobylański. Należy do ciekawszych w skali krajowej poetów renesansowych, którzy pisali po łacinie. W 1558r. wydał zbiór swoich utworów pt.,,Variorum Epigrammatum Libellus" (w tym zbiorze jest bajka ludowa Metamorphoseon Parvuli et puellae - o ,,bracie baranku", poemacik o metamorfozie dziewczyny i chłopca). Jego ojczymem był Andrzej Bzicki (zm. 1567) kasztelan chełmski. Po Krzysztofie Kobylańskim dobra odziedziczyły w 1568 r. jego siostry;
- Jadwiga żona Jana Lubnickiego,
- Anna żona Stanisława Spinka,
- Dorota żona Jana Latalskiego
- oraz Andrzej, Jan i Anna - dzieci nieżyjącej Barbary Męcińskiej z Kobylańskich, żony Alberta Męcińskiego.