Wolna encyklopedia

Stary Testament
Biblia Hebrajska
część wspólna dla judaizmu i chrześcijaństwa:
Kanon katolicki, prawosławny,
etiopski i syryjski
Kanon prawosławny
Dodatek do kanonu prawosławnego
Kanon rosyjski i etiopski
Kanon etiopski
Kanon syryjski

Ten szablon: pokaż  dyskusja  edytuj

Księga Habakuka - jedna z ksiąg Pisma Świętego znajdująca się wśród ksiąg prorockich Starego Testamentu. W kanonie hebrajskim stanowiła część Księgi Dwunastu Proroków Mniejszych.

Prorok Habakuk podejmuje problematykę, która nigdy ludziom nie dawała spokoju. Jak Bóg może pozwolić, żeby powodziło się ludom niegodziwym? A zwłaszcza jak to jest możliwe, żeby zachłanni Babilończycy (czy Chaldejczycy) byli potężniejsi od innych, bardziej spokojnych narodów?

Spis treści

Treść poszczególnych rozdziałów

  1. Dlaczego powodzi się złym ludom?
  2. Odpowiedź Boga
  3. Modlitwa błagalna proroka

Czas spisania

Treść tej księgi wskazuje, że wywodzi się ona z czasu pomiędzy okresem dominacji Babilonu - zwycięstwami nad Asyrią w 612 i Egiptem w bitwie pod Karkemiszem w 605 a pierwszym zajęciem Jerozolimy w 597 r. przed Chr. Zatem Habakuk był współczesnym Jeremiasza, lecz nic więcej na jego temat nie wiadomo.

Znaczenie

Pytanie proroka jest istotne i ważne; podejmuje ono problem podobny do problemu Hioba, albo Psalmu 73. Odpowiedź nie jest teoretyczna, filozoficzna; jest nią po prostu zapewnienie, że stała wiara nigdy nie doprowadzi do rozczarowania, ponieważ Bóg panuje nad wszystkim i można Mu ufać.

Źródło: Biblia.net.pl

Zobacz też

Linki zewnętrzne


Źródło: „haslo,Ksi%C4%99ga_Habakuka