Wolna encyklopedia

Stary Testament
Biblia Hebrajska
część wspólna dla judaizmu i chrześcijaństwa:
Kanon katolicki, prawosławny,
etiopski i syryjski
Kanon prawosławny
Dodatek do kanonu prawosławnego
Kanon rosyjski i etiopski
Kanon etiopski
Kanon syryjski

Ten szablon: pokaż  dyskusja  edytuj

Księga Kapłańska [Kpł], Trzecia Księga Mojżeszowa [3 Mojż], (hebr. ויקרא (Wajikra) - "zawołał" - od pierwszych słów księgi, gr. Λευιτικόν Leuitikon z Septuaginty, w nawiązaniu do Lewitów) to trzecia księga Pisma Św. (przed nią jest Księga Wyjścia) i Pięcioksięgu, a tym samym Starego Testamentu.

Nazwa księgi pochodzi od jej głównego tematu, czyli opisu różnorakich obrzędów i zachowań związanych z oddawaniem czci Jahwe, prawa, wreszcie opis odpowiednich ofiar za popełnione grzechy. Wydarzeń opisano w Księdze Kapłańskiej bardzo mało.

Jednymi z najważniejszych słów Księgi Kapłańskiej są wielokrotnie powtarzane słowa Bądźcie świętymi, bo Ja jestem święty!. Z tego też powodu rozdziały 17-26 wyodrębnia się jako tzw. Kodeks Świętości

Treść

Dalsze wydarzenia opisuje Księga Liczb.

Zobacz też:

Linki zewnętrzne