Wolna encyklopedia

Stary Testament
Biblia Hebrajska
część wspólna dla judaizmu i chrześcijaństwa: Rodzaju (1 Mojżeszowa) Wyjścia (2 Mojżeszowa) Kapłańska (3 Mojżeszowa) Liczb (4 Mojżeszowa) Powtórzonego Prawa (5 Mojżeszowa) Jozuego Sędziów Rut 1 Samuela 2 Samuela 1 Królewska 2 Królewska 1 Kronik 2 Kronik Ezdrasza Nehemiasza Estery Hioba (Joba) Psalmy Przysłów (Przypowieści) Koheleta (Kaznodziei) Pieśń nad pieśniami Izajasza Jeremiasza Lamentacje (Treny) Ezechiela Daniela Ozeasza Joela Amosa Abdiasza Jonasza Micheasza Nahuma Habakuka Sofoniasza Aggeusza Zachariasza Malachiasza
Kanon katolicki, prawosławny, etiopski i syryjski
Tobiasza Judyty 1 Machabejska 2 Machabejska Mądrości Syracha Barucha List Jeremiasza
Kanon prawosławny
3 Ezdrasza 3 Machabejska Ody Modlitwa Manassesa Psalm 151
Dodatek do kanonu prawosławnego
4 Machabejska
Kanon rosyjski i etiopski
4 Ezdrasza
Kanon etiopski
Jubileuszy Henocha 1-3 Mekabiego 4 Barucha
Kanon syryjski
Psalmy syryjskie 2 Barucha
Ten szablon: pokaż • dyskusja • edytuj

Księga proroka Malachiasza - jedna z ksiąg Pisma Świętego znajdująca się wśród ksiąg prorockich Starego Testamentu. W kanonie hebrajskim stanowiła część Księgi Dwunastu Proroków Mniejszych.

Malachiasz krytykuje ludzi za ich stosunek do Boga i za ich brak posłuszeństwa.

Spis treści 1 Treść 2 Czas i Miejsce 3 Przesłanie 4 Linki zewnętrzne

Treść

• Miłość Boża do Izraela 1,1-5
• Bezwartościowe ofiary 1,6-2,9
• Nie dotrzymane obietnice 2,10-16
• Sąd Boży 2,17-3,5
• Płacenie dziesięcin 3,6-12
• Boża obietnica miłosierdzia 3,13-4,6

Czas i Miejsce

Uważa się generalnie, że Malachiasz (dosłownie "poseł Jahwe") działał około osiemdziesięciu lat po Aggeuszu i Zachariaszu, prawdopodobnie niedługo, zanim Nehemiasz został namiestnikiem Jerozolimy, około połowy V w. przed Chr. Były to trudne czasy i ludzie zaczęli zaniedbywać przestrzeganie Bożego Prawa.

Przesłanie

Malachiasz wierzył, że jedynym sposobem, aby zaznać Bożego błogosławieństwa, było dotrzymanie wierności Jego przykazaniom. Dużo czasu upłynęło, zanim wygnańcom, którzy powrócili do Jerozolimy, udało się wrócić do dawnego życia narodowego. Wraz z upływem czasu zaczęło im brakować animuszu. Lecz była to ich wina, gdyż więcej uwagi zwracali na własne inklinacje, niż na wolę Bożą. Prorok wzywał ich przeto do właściwego ustalenia priorytetów zachęcał obietnicą Bożego błogosławieństwa w przyszłości.

Źródło: Biblia.net.pl

Linki zewnętrzne

• Tekst Księgi Malachiasza w przekładzie Biblii Tysiąclecia