Wolna encyklopedia

Stary Testament
Biblia Hebrajska
część wspólna dla judaizmu i chrześcijaństwa:
Kanon katolicki, prawosławny,
etiopski i syryjski
Kanon prawosławny
Dodatek do kanonu prawosławnego
Kanon rosyjski i etiopski
Kanon etiopski
Kanon syryjski

Ten szablon: pokaż  dyskusja  edytuj

Księga Powtórzonego Prawa [Pwt], Piąta Księga Mojżeszowa [5 Mojż] zamyka Torę, jest równocześnie piątą księgą Starego Testamentu i Biblii. Nazwa księgi w języku hebrajskim to Dwarim דברים, czyli "słowa", od pierwszego wyrazu tej księgi, w grece (Septuaginta - Δευτερονόμιον) i łacinie (Wulgata - Deuteronomium) nazwa tłumaczy się jako "powtórzone prawo". Pwt zawiera sporo nawiązań do poprzednich czterech ksiąg, w tym np. powtórzenie Dekalogu i innych przepisów. W księdze tej umieszczony jest również hymn Mojżesza.

Autorem Księgi Powtórzonego Prawa jest wg tradycji sam Mojżesz. Jednak jej język oraz fakt, że nie stanowi ona w pełni logicznego ciągu Księgi Liczb) sugerują, że ta księga powstała dużo później, niż poprzednie. Jej powstanie łączy się z reformą Jozjasza (zob. teoria źródeł).

Księga Powtórzonego Prawa kończy się śmiercią Mojżesza i wkroczeniem Izraelitów do Ziemi Obiecanej. Dalsze wydarzenia opisuje Księga Jozuego.

Treść Księgi Powtórzonego Prawa

Linki zewnętrzne